https://frs.qom.ac.ir/ مطالعات عملکردی در روانشناسی ورزشی fa daily 1 Mon, 22 Jun 2026 00:00:00 +0330 Mon, 22 Jun 2026 00:00:00 +0330 https://frs.qom.ac.ir/article_4334.html کارکردهای اجرایی سرد به‌عنوان یکی از مؤلفه‌های شناختی کلیدی، نقش مهمی در یادگیری و اجرای مهارت‌های حرکتی در ورزشکاران ایفا می‌کنند. با این حال، تأثیر این کارکردها بر سرعت یادگیری مهارت‌های حرکتی باز و بسته در شرایط فشار روانی کمتر بررسی شده است. این پژوهش با هدف بررسی تأثیر کارکردهای اجرایی سرد بر سرعت یادگیری و اجرای مهارت‌های حرکتی باز و بسته در شرایط فشار روانی در ورزشکاران مبتدی رشته ووشو انجام شد.مواد و روش هااین مطالعه به‌صورت نیمه‌تجربی با طرح پیش‌آزمون-پس‌آزمون و گروه کنترل انجام شد. جامعه آماری شامل دختران مبتدی رشته ووشو (بخش‌های تالو و ساندا) در رده سنی نوجوانان بود. از میان داوطلبان، 30 نفر با کارکرد اجرایی سرد بالا به‌صورت تصادفی ساده به دو گروه مهارت‌های حرکتی باز و بسته تقسیم شدند. دوره تمرین شامل چهار هفته، هر هفته سه جلسه 90 دقیقه‌ای بود که در هر جلسه، آزمودنی‌ها پنج بسته ده‌کوششی را تحت شرایط مشخص تمرین کردند. ابزارهای پژوهش شامل آزمون عصب‌روان‌شناختی خودکار کمبریج (2014)، تکنیک ضربه مستقیم با کف پا (تن‌توئه) و پرسشنامه اضطراب حالتی اسپیلبرگر (1970) بود. داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار SPSS23 و تحلیل واریانس با اندازه‌گیری مکرر تجزیه‌وتحلیل شدند.یافته هانتایج نشان داد که کارکردهای اجرایی سرد تأثیر مثبت و معنی‌داری بر اکتساب، یادداری و انتقال مهارت‌های حرکتی باز و بسته داشت (p<0.05). با این حال، این کارکردها تأثیر منفی و معنی‌داری بر اجرای مهارت‌های حرکتی باز و بسته در شرایط فشار روانی نشان دادند (p<0.05).نتیجه گیریکارکردهای اجرایی سرد به‌طور قابل‌توجهی بر سرعت یادگیری مهارت‌های حرکتی باز و بسته تأثیر مثبت دارند، اما در شرایط فشار روانی، عملکرد این مهارت‌ها تحت تأثیر منفی قرار می‌گیرد. این یافته‌ها می‌توانند در طراحی برنامه‌های تمرینی برای ورزشکاران مبتدی مورد استفاده قرار گیرند. https://frs.qom.ac.ir/article_4335.html تیـراندازی به عنوان یک مهارت شناختی-حرکتی پیچیده، مستلزم یکپارچگی بهینه عملکرد عصبی-عضلانی و شناختی است. از آن‌جا که خستگی، چه ذهنی و چه فیزیکی، می‌تواند این یکپارچگی را مختل کند، شناسایی شاخص‌ها برای سنجش آن از اهمیت بالایی برخوردار است. امواج مغزی به عنوان بازنمایی غیرتهاجمی از وضعیت کارکردی مغز، می‌توانند چنین شاخصی فراهم آورند. بنابراین، هدف از پژوهش حاضر بررسی تاثیر خستگی ذهنی، فیزیکی و ترکیبی بر امواج مغزی تتا، آلفا و بتا تیراندازان بود. روش پژوهشنمونه مورد مطالعه 40 تیرانداز نیمه‌حرفه‌ای 18-28 سال بودند که به صورت تصادفی در چهار گروه خستگی ذهنی، فیزیکی، ترکیبی و گروه کنترل تقسیم شدند. در پیش‌آزمون همه افراد 10 تیر شلیک کردند و همزمان امواج مغزی توسط دستگاه الکترونسفالوگرافی ثبت شد. سپس گروه خستگی ذهنی سی دقیقه تکلیف استروپ، گروه خستگی فیزیکی سی دقیقه کار روی دوچرخه، گروه ترکیبی پانزده دقیقه استروپ و پانزده دقیقه دوچرخه را دریافت کردند و گروه کنترل مداخله‌ای دریافت نکرد. پس‌آزمون مطابق پیش‌آزمون گرفته شد. داده‌ها با استفاده از روش‌آماری تحلیل واریانس مرکب، تحلیل شدند (p<0/05). یافته‌هادر موج تتا، خستگی ذهنی باعث افزایش فعالیت آن در مناطق پیش‌پیشانی و پیشانی تحتانی (PF و IF)، خستگی فیزیکی باعث افزایش فعالیت در مناطق پیش‌پیشانی، پیشانی تحتانی، پیشانی، گیجگاهی (PF، IF، F وT)، خستگی ترکیبی باعث افزایش فعالیت در منطقه پیشانی تحتانی (IF) شد (P≤0/05). در موج آلفا، خستگی ذهنی باعث افزایش فعالیت در مناطق پیش‌پیشانی، پیشانی، گیجگاهی، مرکزی (PF، F، T و C)، خستگی فیزیکی باعث افزایش فعالیت درمناطق پیشانی، گیجگاهی، مرکزی و گیجگاهی خلفی (F، T، C وPT)، خستگی ترکیبی باعث افزایش فعالیت در مناطق گیجگاهی و مرکزی (T و C) شد. در موج بتا خستگی ذهنی باعث افزایش فعالیت مناطق پیشانی تحتانی، پیشانی و مرکزی (IF، F و C)، خستگی فیزیکی باعث افزایش فعالیت در مناطق پیش‌پیشانی، پیشانی، مرکزی (PF، F و C) شد. https://frs.qom.ac.ir/article_4336.html زمینه مطالعه نشان می‌دهدکه با وجود شناخته شده بودن اهمیت عوامل روان‌شناختی در ورزش، ارتباط همزمان اضطراب رقابتی با احساس تنهایی، کنترل عواطف و هوش هیجانی در نوجوانان، کمتر مورد بررسی قرار گرفته است. هدف از انجام این پژوهش مقایسه احساس تنهایی، کنترل عواطف و هوش هیجانی در دانش‌آموزان مقطع متوسطه با اضطراب رقابت ورزشی بالا و پایین بود. این پژوهش یک مطالعه توصیفی از نوع علّی-مقایسه‌ای بود که جامعه آماری آن شامل کلیه دانش‌آموزان مقطع متوسطه بخش مرکزی شهرستان بروجن در سال تحصیلی ۱۴۰۴-۱۴۰۳ بودند. با استفاده از روش نمونه‌گیری هدفمند، تعداد ۱۶۰ دانش آموز (دانش‌آموزان دختر و پسری که در مدارس این مناطق در رقابت‌های ورزشی شرکت داشتنه و دارای اضطراب رقابت ورزشی بالاو پایین بودند) در قالب دو گروه ۸۰ نفره با اضطراب رقابت ورزشی بالا و پایین به عنوان نمونه انتخاب شدند. برای گردآوری داده‌ها از پرسشنامه اضطراب رقابت ورزشی مارتینز ، مقیاس احساس تنهایی آشر، مقیاس کنترل عواطف ویلیامز و پرسشنامه هوش هیجانی شات استفاده شد. داده‌ها با آزمون یو من–ویتنی و تحلیل واریانس چندمتغیره مورد بررسی قرار گرفتند.نتایج حاصل از آزمون تحلیل واریانس چند متغیره نشان داد که تفاوت کلی معناداری در ترکیب خطی متغیرهای وابسته (احساس تنهایی، کنترل عواطف و هوش هیجانی) بین دو گروه وجود دارد (0.001>p). برای بررسی دقیق‌تر این تفاوت کلی، آزمون ناپارامتریک یومن-ویتنی استفاده شد. نتایج این تحلیل‌ها نشان داد که بین دو گروه از نظر هر سه متغیر به‌طور جداگانه تفاوت معناداری وجود دارد. به‌طور مشخص، دانش‌آموزان با اضطراب رقابت ورزشی بالا، احساس تنهایی بیشتر، کنترل هیجانی ضعیف‌تر و سطح پایین‌تری از هوش هیجانی را تجربه ‌کردند (0.001>p). یافته‌های پژوهش بر اهمیت توجه به ابعاد روان‌شناختی اضطراب رقابت ورزشی در نوجوانان تأکید دارد و می‌تواند به طراحی مداخلات آموزشی و مشاوره‌ای برای کاهش اضطراب و ارتقاء مهارت‌های هیجانی کمک نماید. https://frs.qom.ac.ir/article_4337.html هدف هدف از پژوهش حاضر تعیین تأثیر یک دوره برنامه مداخله ذهن آگاهی بر کاهش درد، اضطراب آسیب و بهبود عملکرد ورزشکاران در مرحله بازتوانی پس از آسیب بود. روش پژوهشاین پژوهش از نوع آزمایشی با طرح پیش‌آزمون ـ پس‌آزمون همراه با گروه کنترل است. جامعه آماری شامل 60 ورزشکار آسیب‌دیده از ورزشکاران صنعت نفت امیدیه بود که در سال 1403 به‌منظور تشکیل پرونده پزشکی به کلینیک پزشکی ورزشی و حرکات اصلاحی مراجعه کردند. نمونه‌گیری به‌صورت در دسترس و با در نظر گرفتن ملاک‌های ورود انجام شد. برای اجرای مداخله، از دوره 6 جلسه‌ای آموزش ذهن آگاهی کافمن و گلاس (2006) استفاده گردید. ابزارهای پژوهش شامل پرسشنامه فرم کوتاه درد مک‌گیل (1997)، پرسشنامه اضطراب آسیب ورزشی کاسیدی (2000) و پرسشنامه عملکرد ورزشی چاربونیو (2001) بودند که در دو مرحله پیش‌آزمون و پس‌آزمون توسط شرکت‌کنندگان تکمیل شدند.یافته‌هابا توجه به یافته‌های پژوهش، ورزشکاران گروه آزمایش که تحت مداخله آموزش ذهن آگاهی قرار گرفتند، کاهش معنادار اضطراب آسیب ورزشی و ادراک درد و افزایش عملکرد ورزشی را نسبت به گروه کنترل تجربه کردند (P<0.001). همچنین، تحلیل کوواریانس نشان داد که این مداخله تأثیر قابل‌توجهی بر تمام جنبه‌های روانی و عملکردی ورزشکاران داشته است. به‌طور ویژه، آموزش ذهن آگاهی منجر به کاهش ادراک درد، کاهش توانایی‌های ورزشی، کاهش حمایت اجتماعی، کاهش احتمال آسیب‌دیدگی مجدد، کاهش مأیوس شدن، بهبود تصور از خود و کاهش اضطراب آسیب ورزشی کلی شد و درعین‌حال عملکرد ورزشی به شکل معناداری بهبود یافت.نتیجه گیریدرمان ذهن آگاهی به عنوان درمانی مؤثر در کاهش درد و اضطراب آسیب ورزشی همچنین بهبود عملکرد ورزشکاران آسیب‌دیده کاربرد دارد و می‌توان با اجرای آن به بهبود وضعیت روانشناختی و عملکردی آن‌ها کمک کرد. https://frs.qom.ac.ir/article_4338.html هدف: بازخورد ذاتی بینایی برای یادگیری حرکتی ضروری دانسته می‌شود، با این حال تأثیر اختصاصی آن بر ساختار بازنمایی‌های ذهنی عمل همچنان نامشخص است. این پژوهش با تکیه بر رویکرد معماری شناختی عمل، اثر دسترسی به بازخورد بینایی ذاتی در طول تمرین را بر عملکرد حرکتی و ساختار کارکردی بازنمایی‌ ذهنی در مراحل اکتساب و یادداری تکلیف ضربه گلف بررسی کرد.روش پژوهش: بیست دانشجوی راست‌دست نوآموز (سن ۲۳٫۶ ± ۳٫۶ سال) بدون تجربه قبلی گلف به‌صورت تصادفی به دو گروه تقسیم شدند: (۱) گروه بازخورد ذاتی بینایی (۱۰n=) که در طول تمرین قادر به مشاهده مسیر و نتیجه توپ بودند، و (۲) گروه بدون بازخورد بینایی(۱۰n=) که بلافاصله پس از تماس توپ-چوب، دید آنان با عینک‌های کریستالی مسدود می‌شد. شرکت‌کنندگان ۱۵۰ کوشش تمرینی (۱۰ بلوک × ۱۵ کوششی) انجام دادند و در مراحل پیش‌آزمون، اکتساب و یادداری ۲۴ ساعته ارزیابی شدند. دقت ضربه (خطای شعاعی به سانتی‌متر) و ساختار بازنمایی ذهنی سنجیده شد.یافته‌ها: گروه بازخورد بینایی نسبت به گروه بدون بازخورد در مراحل اکتساب و یادداری به‌طور معنی‌داری خطای کمتری نشان داد (۰٫۰۰۱p <). هر دو گروه پس از تمرین بازنمایی‌های ذهنی ساختارمندتری ایجاد کردند، اما گروه بازخورد بینایی خوشه‌بندی کارکردی معناداری داشت به‌طور معنی‌داری شباهت بیشتری با ساختار افراد ماهر داشت.نتیجه‌گیری: دسترسی به بازخورد بینایی ذاتی در طول تمرین نه تنها برای بهبود عملکرد، بلکه برای شکل‌گیری بازنمایی ذهنی حرکتی با ساختار کارکردی مطلوب نیز حیاتی است. این یافته‌ها به‌طور قوی از رویکرد معماری شناختی عمل حمایت می‌کنند. https://frs.qom.ac.ir/article_4339.html Objectives: This study aimed to compare the personality traits of elite Iranian chess coaches and referees based on the Five-Factor Model of Personality. Given the cognitively demanding nature of chess and the influential roles of coaches and referees, understanding potential personality differences can support more informed selection, training, and professional development.Methods & Materials: A descriptive–comparative survey design was employed. The statistical population included all elite chess coaches and referees in Iran in 2024. A total of 133 participants were selected through convenience sampling. Data were collected electronically using Goldberg’s 50-item Big Five Personality Inventory. The Kolmogorov–Smirnov test assessed data normality. One-way ANOVA was used for normally distributed variables, while the Kruskal–Walli’s test was applied for non-normal variables. Analyses were conducted using SPSS 26 with a significance level of p < 0.05.Results: No significant differences were observed between coaches and referees in Extraversion, Agreeableness, Conscientiousness, or Openness to Experience (p > 0.05). However, referees demonstrated significantly higher Emotional Stability (p < 0.05), indicating greater capacity for emotional regulation, composure, and stress tolerance under competitive pressure.Conclusions: The findings indicate a high degree of similarity between the two groups across most personality domains, with Emotional Stability emerging as the primary distinguishing trait. This result underscores the specific psychological demands associated with officiating in chess and emphasizes the importance of emotional regulation in effectively performing the referee role at elite levels. https://frs.qom.ac.ir/article_4340.html هدف پژوهش حاضر، تبیین و مدل‌سازی «توسعه روان‌شناسی سایبری در ورزش ایران با تأکید بر مدیران ورزشی» و ارائه الگویی بومی برای مدیریت فرصت‌ها و تهدیدهای فضای دیجیتال در نظام ورزش است. مطالعه با رویکرد کیفی و روش «نظریه برخاسته از داده‌ها» بر پایه الگوی اشتراوس و کوربین انجام شد. داده‌ها از طریق مصاحبه‌های نیمه‌ساختارمند با ۱۰ مدیر و مسئول ورزشی در سطوح باشگاهی، فدراسیونی و ادارات کل گردآوری شد. نمونه‌گیری به‌صورت هدفمند و با معرفی زنجیره‌ای تا رسیدن به اشباع نظری ادامه یافت. تحلیل داده‌ها در سه مرحله کدگذاری باز، محوری و گزینشی انجام و معیارهای اعتمادپذیری (بر اساس لینکلن و گوبا) رعایت شد؛ توافق میان دو کدگذار ۰٫۹۰ به‌دست آمد. یافته‌ها نشان داد پدیده محوری «نیاز به طراحی ساختار سیاست‌گذاری و حمایتی برای ادغام روان‌شناسی سایبری در نظام ورزش» است. عوامل علّی شامل افزایش بحران‌های اخلاقی–رسانه‌ای، گسترش اختلالات روانی دیجیتال و هزینه‌زایی بلندمدت بی‌توجهی به سلامت روان بود. عوامل زمینه‌ای (کمبود نیروی متخصص میان‌رشته‌ای، گسست علم و عمل، محدودیت مالی، مدیریت سنتی و ضعف سواد دیجیتال مدیران) و عوامل مداخله‌گر (فقدان ساختار رسمی و آیین‌نامه‌های رفتاری، نبود پلتفرم بومی، ناهماهنگی بین واحدها و ناپایداری مدیریتی) مسیر کنش‌ها را متأثر می‌سازند. پنج راهبرد پیشنهادی عبارت‌اند از: تدوین سیاست‌نامه ملی سلامت روان دیجیتال، ایجاد جایگاه سازمانی «روان‌شناس سایبری»، استقرار سامانه‌های بومی پایش روان‌شناختی، توانمندسازی مدیران، و تقویت پژوهش‌های کاربردی. اجرای مرحله‌ای این راهبردها به کاهش بحران‌ها، ارتقای امنیت روانی و افزایش کارآمدی و تاب‌آوری ساختاری سازمان‌های ورزشی می‌انجامد. https://frs.qom.ac.ir/article_4341.html هدف: اجرای موفق ورزشی در رقابت‌های سطح بالا مستلزم هماهنگی بین ظرفیت‌ها و آمادگی فیزیولوژیکی، روانی و بین فردی ورزشکار است. تمرین ذهن‌آگاهی به‌عنوان یک مداخله روانشناختی برای ورزشکاران مورد توجه محققان قرار گرفته-است. پژوهش حاضر با هدف مشاهده تاثیر تمرین ذهن‌آگاهی بر جهت‌گیری ورزشی و نگرش به دوپینگ در وزنه‌برداران انجام شد. روش: پژوهش کنترل شده تصادفی با طرح پیش‌آزمون-پس‌آزمون همراه با گروه کنترل است. 24 نفر از وزنه‌برداران مرد ماهر (18 تا 25 سال) که به صورت رسمی در مسابقات ملی و بین‌المللی به رقابت می‌پردازند، به روش در دسترس انتخاب شدند و به‌ صورت تصادفی در دو گروه تجربی و کنترل قرار گرفتند. مداخله طبق برنامه تمرین گاردنر و مور (2007) برای آزمودنی-ها در برنامه ذهن‌آگاهی مبتنی بر پذیرش (MAC) به‌مدت 8 هفته، یک بار در هفته و به‌مدت 50 دقیقه در جلسه انجام شد. جهت گردآوری داده‌ها از پرسشنامه‌های نگرش افزایش عملکرد (PEAS) جهت‌گیری ورزشی (SOQ) استفاده شد. به‌منظور تحلیل داده‌ها از آزمون تحلیل کووواریانس چندمتغیره (MANCOVA) از نرم‌افزار SPSS نسخه 26 استفاده شد. آزمون‌ها در سطح خطای آماری 05/0 انجام شد. نتایج: نتایج نشان داد تفاوت معنی داری بین گروه تجربی و کنترل در مرحله پس آزمون وجود داشت و تمرین ذهن‌آگاهی بر جهت‌گیری هدف ورزشی و نگرش به دوپینگ در وزنه‌برداران تاثیر معنی‌داری دارد (05/0>P). نتیجه گیری: به نظر می رسد تمرین ذهن‌آگاهی می‌تواند به شکل‌گیری نگرش‌های مثبت در برابر دوپینگ و ارتقای جهت‌گیری‌های ورزشی وزنه بردارن کمک کننده باشد هر چند پیشنهاد می شود تحقیقات بیشتر در این زمینه انجام پذیرد. https://frs.qom.ac.ir/article_4342.html مقدمه و اهداف امنیت روانی در ورزش شرایطی است برای ابراز خود، انجام ریسک‌های بین فردی، دانش و فهم نشانگان سلامت روانی و احساس حمایت و راحتی در کمک گرفتن از دیگران. بدین منظور هدف تحقیق حاضر بررسی تجربیات اجتماعی ورزشکاران در رابطه با امنیت روانی آنها با اثر تعدیل کنندگی مهارت‌های مقابله‌ای بود. مواد و روش هابدین منظور 203 فوتبالیست به صورت نمونه گیری خوشه‎ای تصادفی پرسشنامه‌های امنیت روانی در ورزش، تجربیات روانی-زیستی-اجتماعی و همچنین راهبردهای مقابله‌ای در ورزش را تکمیل کردند. داده ها با استفاده از روش های آماری ضریب همبستگی و تحلیل مسیر در نرم افزارهای آماری SPSS23 و Smart PLS 3 تحلیل شدند. یافته هانتایج نشان داد که رابطه مثبت و معناداری بین تجربیات اجتماعی ورزشی با امنیت روانی و مهارت‌های مقابله‌ای وجود دارد. همچنین نشان داده شد که رابطه مثبت و معناداری بین امنیت روانی و مهارت‌های مقابله‌ای وجود دارد. نتایج نتایج تحلیل مسیر بیانگر این بود که تجربیات اجتماعی در ورزش هم به صورت مستقیم و هم به صورت غیرمستقیم از طریق راهبردهای مقابله‌ای توانایی پیش بینی امنیت روانی در ورزش را دارد. نتیجه گیرینتایج با استفاده از نظریات مربوط به امنیت روانی در ورزش و تجارب اجتماعی بحث شدند و بر اهمیت آموزش مهارت‌های مقابله‌ای در ورزشکاران تأکید شد. https://frs.qom.ac.ir/article_4343.html با توجه به افزایش امید به زندگی در جوامع مختلف و افزایش تعداد سالمندان و شیوع مشکلات جسمانی مربوط به این دوران، بررسی روشهای کم خطری که بتوانند تا حدودی به بهبود فعالیت‌های جسمی کمک کند از اهمیت بالایی برخوردار است. به همین دلیل هدف این پژوهش تاثیر ترکیب فعالیتهای ورزشی با انواع سبک های شناختی بر عملکرد حرکتی زنان سالمند بودپژوهش حاضر از نوع کاربردی و از نظر روش نیمه‌تجربی با طرح پیش‌آزمون_پس‌آزمون بود. شرکت کنندگان این پژوهش 40 سالمند 65 تا 75 ساله شهر تهران در سال 1402 بودند که با توجه به ملاک‌های ورود (حداقل سن 65 سال، عدم هرگونه منع پزشکی)و ملاک‌های خروج از پژوهش (غیبت بیش از یک جلسه در هفته) انتخاب شدند و به صورت تصادفی در چهار گروه آزمایش بر اساس سبک‌شناختی خوش‌بینانه و بدبینانه و فعالیت‌ورزشی گروهی و انفرادی قرار گرفتند. گروه‌ها 8 جلسه به مدت 30 دقیقه تمرینات ورزشی ایروبیک و پیاده‌روی دریافت کردند. ابزارهای به‌کارگرفته در این پژوهش، پرسشنامه خوش‌بینی شیرر و کارور و آزمون ارزیابی حرکتی مبتنی بر عملکرد بود.یافته‌هانتایج تحلیل واریانس مرکب نشان داد که تمرینات ورزشی ایروبیک و پیاده‌روی منجر به بهبود عملکردحرکتی زنان سالمند گردید و تفاوت معناداری بین پیش‌آزمون و پس‌آزمون در عملکردحرکتی بین گروه‌های تمرینی نشان داده شد (05/0> P). در مرحله پس آزمون تمرین گروهی (5/24=M) نسبت به تمرین انفرادی (45/23=M) موجب عملکرد بهتر شدو در مقایسه‌ بین میانگین‌ها، عملکرد حرکتی گروه خوشبینانه (5/65=M) کمی بالاتر از گروه بدبینانه بود (65=M).نتیجه گیریسالمندان در معرض مشکلات جسمانی و روانی زیادی قرار دارند. در این پژوهش فعالیت‌های ورزشی ایروبیک و پیاده روی تاثیر مثبتی بر عملکرد حرکتی سالمندان داشتند و میتوانند به عنوان ورزش‌هایی با خطر آسیب کمتر و در دسترس برای سالمندان توصیه گردند. https://frs.qom.ac.ir/article_4344.html هدف علیرغم برخی نتایج مثبت مداخلات روانشناسی سنتی، مطالعات اخیر این فرض را که تجربیات درونی منفی همواره منجر به پیامدهای رفتاری منفی می-شود، موردتردید قرار داده و روانشناسان به دنبال رویکردهای جدید جهت بهبود مهارت‎های روان‌شناختی ورزشکاران بوده اند. هدف پژوهش حاضر بررسی اثربخشی رویکرد مبتنی بر ذهن آگاهی-پذیرش و تعهد بر دشواری تنظیم هیجان و سرسختی ذهنی بازیکنان فوتبال ساحلی بود. روش پژوهشروش این مطالعه نیمه تجربی و به لحاظ هدف، کاربردی با طرح پیش ازمون-پس ازمون بود. بدین منظور از بین بازیکنان مرد لیگ برتر فوتبال ساحلی با حداقل شش سال سابقه ورزشی در این رشته، 30 نفر به‌صورت تصادفی در دو گروه مداخله‎ی مبتنی بر ذهن آگاهی- پذیرش و تعهد و گروه کنترل قرار گرفتند. تمرینات گروه آزمایش شامل هفت جلسه حدود 90 دقیقه‎ای و تکلیف خانگی روزانه بود. برای سنجش متغیرهای پژوهش، آزمودنی‎ها پرسشنامه‌های سرسختی ذهنی شیرد و گلبی (2014)، پرسشنامه دشواری تنظیم هیجان گروس و همکاران (2010) را قبل و بعد از مداخله تکمیل کردند. تجزیه‌وتحلیل داده‎ها، با استفاده از آزمون تحلیل واریانس مرکب در سطح معناداری 05/0>P انجام شد.یافته‌هانتایج نشان داد که مداخله ذهن آگاهی-پذیرش و تعهد، تأثیر معناداری بر دشواری تنظیم هیجان و سرسختی ذهنی بازیکنان فوتبال ساحلی داشته است (05/0>P). نتیجه‌گیریبا توجه به نتایج به‌دست‌آمده به نظر می‌رسد که تمرینات ذهن آگاهی- پذیرش تعهد می‌تواند به‌عنوان یک روش کارآمد در کاهش دشواری تنظیم هیجان و بهبود سرسختی ذهنی بازیکنان فوتبال ساحلی مورداستفاده قرار گیرد. https://frs.qom.ac.ir/article_4345.html هدف سبک زندگی یکی از عوامل تعیین‌کننده در بهبود سلامت جسمی و روانی است که می‌تواند تأثیرات چشمگیری بر عملکردهای شناختی و کیفیت خواب افراد داشته باشد. سبک زندگی سالم شامل عاداتی مانند تغذیه مناسب، فعالیت بدنی منظم، مدیریت استرس و خواب کافی است که همگی نقش مهمی در بهبود کیفیت خواب، تمرکز، و توانایی‌های شناختی دارند. هدف این پژوهش بررسی ارتباط مولفه‌های سبک زندگی با کیفیت خواب، توجه انتخابی و زمان واکنش دانشجویان بود. روش پژوهشدر این پژوهش، از روش‌های آماری رگرسیون و همبستگی استفاده شد. ابزارهای تحقیق شامل پرسشنامه ارتقا دهنده سبک زندگی والکر، پرسشنامه کیفیت خواب پترزبورگ، دستگاه کن تب برای اندازه‌گیری زمان واکنش و آزمون استروپ برای ارزیابی توجه انتخابی بودند.یافته‌هانتایج تحلیل‌های آماری نشان داد که برخی مولفه‌های سبک زندگی، به‌ویژه مدیریت استرس، ورزش و تغذیه، ارتباط معناداری با کیفیت خواب دارند. همچنین، مدل رگرسیون برای پیش‌بینی زمان واکنش و تأخیر استروپ از طریق مولفه‌های سبک زندگی معنادار نبوده است. تنها مولفه خودشکوفایی ارتباط مثبت و معناداری با زمان واکنش داشتنتیجه گیریاین یافته‌ها نشان می‌دهند که برخی از مولفه‌های سبک زندگی همچون خودشکوفایی می‌توانند بر برخی از جنبه‌های شناختی، به‌ویژه زمان واکنش در آزمون‌های شناختی تأثیرگذار باشند. این پژوهش به‌طور کلی به این نتیجه رسید که مولفه‌های سبک زندگی می‌توانند در بهبود کیفیت خواب و بعضی عملکردهای شناختی مؤثر باشند، اما برای پیش‌بینی سایر شاخص‌ها به مدل‌های پیچیده‌تر یا متغیرهای اضافی نیاز است. https://frs.qom.ac.ir/article_4454.html هدف پژوهش حاضر با هدف بررسی ارتباط کیفیت زندگی با حمایت و اضطراب اجتماعی در سالمندان با تأکید بر نقش واسطه‌ای فعالیت جسمانی انجام شد.روش پژوهشاین پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر ماهیت و روش گردآوری داده‌ها، توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه آماری شامل سالمندان ساکن مناطق ۱۴ و ۱۵ تهران در سال ۱۴۰۳ بود. حجم نمونه با استفاده از نرم‌افزار جی‌پاور و با احتمال خطای آزمون ۰٫۰۵، توان آزمون ۰٫۹۰ و اندازه اثر ۰٫۱، تعداد ۲۹۳ نفر تعیین شد. داده‌ها با استفاده از پرسشنامه اطلاعات فردی، پرسشنامه بین‌المللی فعالیت جسمانی (IPAQ)، پرسشنامه کیفیت زندگی سازمان جهانی بهداشت–نسخه سالمندان (WHOQOL-OLD)، مقیاس چندبعدی حمایت اجتماعی ادراک‌شده و پرسشنامه شرایط اجتماعی ارزیابی سالمندان (گولد و همکاران، ۲۰۱۲) جمع‌آوری شد. توزیع داده‌ها با آزمون کولموگروف اسمیرنوف بررسی شد. یافته‌هانتایج نشان داد حمایت اجتماعی با کیفیت زندگی (۶۵/۰r=) و فعالیت جسمانی (۳۹/۰r=) رابطه مثبت و معنادار و با اضطراب اجتماعی (۵۴/۰ r=) رابطه منفی و معنادار دارد. همچنین فعالیت جسمانی با کیفیت زندگی (۴۴۸/۰r=) رابطه مثبت و با اضطراب اجتماعی (۴۳/۰ r=) رابطه منفی معنادار نشان داد. نتایج تحلیل مسیر، نقش واسطه‌ای جزئی و معنادار فعالیت جسمانی را در رابطه بین حمایت اجتماعی با کیفیت زندگی (اثر غیرمستقیم: ۱۰/۰) و با اضطراب اجتماعی (اثر غیرمستقیم: ۱۲/۰ ) تأیید کرد. همچنین سالمندان با سطح فعالیت جسمانی بالاتر، از کیفیت زندگی و حمایت اجتماعی بیشتری برخوردار بودند و اضطراب اجتماعی کمتری را تجربه می کنند )۰٫۰۰۱P<). نتیجه گیریحمایت اجتماعی علاوه بر تأثیر مستقیم، به‌صورت غیرمستقیم و از طریق افزایش فعالیت جسمانی به بهبود کیفیت زندگی و کاهش اضطراب اجتماعی در سالمندان کمک می‌کند. طراحی مداخلات ترکیبی با هدف تقویت شبکه‌های حمایتی و ترویج سبک زندگی فعال برای ارتقای سلامت روانی اجتماعی سالمندان توصیه می‌شود. https://frs.qom.ac.ir/article_4502.html هدف پژوهش حاضر با هدف بررسی مقایسه کارکردهای اجرایی، خودتنظیمی ورزشی، تصویرسازی ذهنی در ورزشکاران( باز یودن و بسته بودن) براساس تعدیلگری شخصیت (درونگرا/برونگرا) انجام شد. روش پژوهشروش پژوهش از نوع پس رویدادی و جامعه آماری شامل ورزشکاران حرفه‌ای دارای مهارت باز و بسته بودن(سابقه حضور در مسابقات آسیایی، جهانی و بین‌المللی) شهر تهران در سال 1402 بود. حجم 180 نفر با نمونه گیری به صورت دردسترس انجام شد. ابزار پژوهش شامل مقیاس کارکرد اجرایی فرم بزرگسالان راث و همکاران (2005)، خودتنظیمی ورزشی ریان و کنل(1989)، تصویرسازی ورزشی هال و همکاران (1998) و پرسشنامه شخصیتی آیزنک(1965) بود. تحلیل داده‌ها با استفاده از تحلیل واریانس چندمتغیری و رگرسیون لجستیک انجام شد. یافته‌هایافته‌ها نشان داد، بین میانگین نمره‌های ورزشکاران ورزش‌های باز و ورزشکاران ورزش‌های بسته در هر سه متغیر کارکردهای اجرایی، خودتنظیمی ورزشی و تصویرسازی ورزشی تفاوت معنادار وجود دارد. مقادیر میانگین های دو گروه حاکی از این است که میانگین نمره‌های ورزشکاران ورزش‌های باز در در سه متغیر کارکردهای اجرایی، خودتنظیمی ورزشی و تصویرسازی ورزشی بالاتر از ورزشکاران ورزش های بسته است. همچنین نتایج حاصل از تعدیلگری شخصیت نشان داد، شخصیت درونگرا، رابطه میان کارکردهای اجرایی، خودتنظیمی و تصویرسازی ورزشی با ورزش باز را تعدیل می‌کند. نتیجه گیریبر اساس یافته‌های پژوهش حاضر، پیشنهاد می‌شود در ورزشکاران دارای مهارت‌های بسته، برنامه‌های مداخله‌ای با تأکید بر تقویت کارکردهای اجرایی، خودتنظیمی و تصویرسازی ورزشی طراحی و اجرا شود. افزون بر این، به‌منظور افزایش اثربخشی مداخلات روان‌شناختی، توجه به ویژگی‌های شخصیتی ورزشکاران، به‌ویژه درون‌گرایی، در طراحی برنامه‌های تمرینی و روان‌شناختی توصیه می‌شود. https://frs.qom.ac.ir/article_4503.html اهداف: هدف از انجام این تحقیق پیش‌بینی ترس از شکست از طریق ابعاد کمال‌گرایی در ورزشکاران جوان شهر شیراز بود. مواد و روش‏ها: بدین‌منظور تعداد 309 نفر (194 مرد و 115 زن)، از ورزشکاران زیر 21 سال شهر شیراز به‌صورت نمونه‌گیری در دسترس انتخاب شد. برای جمع‌آوری اطلاعات از مقیاس چندبعدی کمال‌گرایی ورزشی (دان و همکاران، 2006) و پرسش‌نامه‌ی ارزیابی شکست در عملکرد (کانروی و همکاران، 2002) استفاده شد. داده‌ها از طریق ضریب همبستگی گشتاوری پیرسون و رگرسیون خطی تجزیه و تحلیل شد. یافته‏ها: نتایج نشان داد که بین جنبه‌های منفی کمال‌گرایی و جنبه‌های مختلف ترس از شکست رابطه‌ی معنی‌داری وجود دارد. نگرانی بیش از حد در مورد اشتباهات پیش‌بینی کننده‌ی معنی‌دار تمام جنبه‌های ترس از شکست بود و فشار مربی ادراک شده پیش‌بینی کننده‌ی معنی‌دار جنبه-های ترس از تجربه‌ی شرم و خجالت، ترس از ناراحت شدن افراد مهم و ترس از دست دادن علاقه‌ی افراد مهم بود. همچنین، فشار والدین ادراک شده پیش‌بینی کننده‌ی معنی‌دار ترس از ناراحت شدن افراد مهم بود.نتیجه‏گیری: به‌طور کلی، یافته‌ها نشان می‌دهد که ابعاد منفی کمال‌گرایی، به‌ویژه نگرانی بیش از حد در مورد اشتباهات و فشارهای ادراک‌شده از سوی مربیان و والدین، نقش مؤثری در شکل‌گیری ترس از شکست در ورزشکاران جوان دارند. بنابراین، توجه به این عوامل در برنامه‌های مداخله‌ای روان‌شناختی می‌تواند در کاهش ترس از شکست و ارتقای سلامت روانی ورزشکاران سودمند باشد. https://frs.qom.ac.ir/article_4504.html هدف پژوهش با هدف تدوین و اثربخشی بسته آموزشی سواد رسانه‌ای مربی–کودک بر ارتقای خودمراقبتی (روانی، اخلاقی و اجتماعی) دانش آموزان مقطع ابتدایی انجام شد. روش پژوهشپژوهش با روش آمیخته اکتشافی متوالی (کیفی-کمی) انجام شد. در بخش کیفی، با استفاده از تحلیل مضمون و مصاحبه نیمه‌ساختاریافته با ۱۰ مربی، ابعاد و مفاهیم سواد رسانه‌ای استخراج و بسته آموزشی «مربی-کودک» تدوین و اعتبارسنجی گردید. در بخش کمی، با طرح شبه‌آزمایشی (پیش‌آزمون-پس‌آزمون با گروه کنترل)، اثربخشی این بسته آموزشی بر ۹۶ دانش‌آموز پایه پنجم (در دو بستر جنسیتی) در قالب ۱۰ جلسه مداخله مورد سنجش قرار گرفت. ابزارها شامل مصاحبه نیمه‌ساختاریافته، پرسشنامه ارزیابی سلامت روان کودکان و نوجوانان اسپیرفکن و همکاران (۱۹۸۴) و پرسشنامه آسیب‌های فضای مجازی زندوانیان و همکاران (۱۳۹۲) بود. در بخش کیفی، داده‌های حاصل از مصاحبه‌ها با بهره‌گیری از رویکرد تحلیل مضمون براون و کلارک (۲۰۱۴) و با استفاده از نرم‌افزار Maxqda واکاوی شد؛ در بخش کمّی، داده‌ها با آزمون تحلیل کوواریانس در نرم‌افزار SPSS نسخه ۲۶ تحلیل شد.یافته‌هایافته‌های بخش کیفی پژوهش منجر به شناسایی شش مضمون اصلی در تدوین بسته آموزشی شامل «سواد رسانه‌ای و نیازهای مربی»، «انتخاب و هدایت رسانه‌ای کودک»، «مهارت‌های تفکر انتقادی»، «بهره‌گیری آموزشی از رسانه‌ها»، «حفاظت و امنیت دیجیتال» و «ارزیابی و اخلاق رسانه‌ای» شد. در بخش کمّی، مداخله آموزشی مربیان، تأثیر معناداری بر بهبود خودمراقبتی و ابعاد آن در دانش‌آموزان داشت.نتیجه گیریکاربست بسته‌های آموزشی سواد رسانه‌ای مربی-کودک، رویکردی بنیادین است که ظرفیت‌ لازم را برای تقویت استقلال فکری دانش‌آموزان در مواجهه با فضای رسانه‌ای فراهم می‌سازد. https://frs.qom.ac.ir/article_4505.html هدف سالمندی دورانی است که همراه با تغییرات فیزیولوژیکی و روانی است و می‌تواند بر سبک زندگی افراد تأثیر بگذارد. بنابراین هدف از پژوهش حاضر، بررسی تاثیر تمرینات ذهن-بدن و ذهن آگاهی برپایه کاهش استرس بر عوامل روان‍شناسی سالمندان بود.روش پژوهشپژوهش حاضر، نیمه‌تجربی با طرح پیش‌آزمون-پس‌آزمون و گروه کنترل بود. شرکت کنندگان در این پژوهش، 45 زن و مرد سالمند، با دامنه سنی65 تا 80 سال بودند که به صورت داوطلبانه به مرکز سالمندان استان تبریز مراجعه کردند. پس از تکمیل فرم رضایت‌نامه، به صورت تصادفی به دو گروه تجربی و یک گروه کنترل تقسیم شدند. قبل از مداخله، پیش‌آزمون و تکمیل پرسشنامه ها انجام شد. سپس گروه های تجربی به مدت 24 جلسه (8 هفته)، و سه روز در هفته به تمرینات ذهن- بدن و ذهن آگاهی پرداختند، در حالی که گروه کنترل هیچ مداخله ای دریافت نکرد. در پایان مداخله، پس‌آزمون و تکمیل مجدد پرسشنامه‌ها توسط هر سه گروه انجام شد. داده‌ها با استفاده از تحلیل واریانس مرکب 2 در 3 در سطح معناداری 05/0 مورد ارزیابی قرار گرفت. یافته‌هایافته ها نشان داد، تمرینات ذهن-بدن موجب افزایش عزت‌نفس و کاهش افسردگی، اضطراب، استرس و اضطراب بدنی-اجتماعی شدند، در حالی که تمرینات ذهن‌آگاهی اثر قوی‌تری در کاهش اضطراب و استرس داشت. هر دو مداخله نسبت به گروه کنترل در کاهش افسردگی و استرس مؤثر بودند، اما تفاوت معناداری میان دو گروه تجربی مشاهده نشد. نتیجه گیریمداخلات ذهن-بدن و ذهن‌آگاهی، رویکردهای مؤثری برای ارتقای سلامت روان سالمندان هستند و می‌توانند در برنامه‌های مراقبتی این گروه سنی ادغام شوند. https://frs.qom.ac.ir/article_4506.html هدف از پژوهش حاضر بررسی روابط ساختاری بین جوانگیزشی ادراک شده با انسجام ورزشی با توجه به نقش میانجی‌گری لذت و تعهد ورزشی بود.روش پژوهشپژوهش حاضر توصیفی و از نوع همبستگی می‌باشد. تعداد 200 ورزشکار (میانگین سنی 29/2 ± 84/ 12) از رشته‌های مختلف تیمی در این پژوهش شرکت نمودند. پرسشنامه‌های جوانگیزشی ادراک شده، لذت و تعهد ورزشی و انسجام ورزشی جهت جمع‌آوری اطلاعات مورد استفاده قرار گرفت. جهت تحلیل روابط بین متغیرها از روش آماری مدل‌سازی مسیری ساختاری با استفاده از نرم افزار Smart PLS2.0 و Spss26 استفاده شد. یافته‌هایافته‌های تحقیق نشان داد، اثر مستقیم جو انگیزشی تکلیف‌محور بر انسجام تیمی ورزشکاران معنی‌دار است (12/6 =t). اما اثر مستقیم متغیر جو انگیزشی خودمحور بر انسجام تیمی ورزشکاران معنی‌دار نمی‌باشد (02/0 =t). یافته‌های پژوهش نشان داد که اثر غیر مستقیم جو انگیزشی تکلیف محور تنها از طریق اثرگذاری بر تعهد ورزشی موجب افزایش انسجام ورزشی می‌شود، اما اثر غیر مستقیم جو‌ انگیزشی خود محور از طریق اثرگذاری بر هر دو متغیر لذت و تعهد ورزشی موجب کاهش انسجام ورزشی می‌شود.نتیجه گیریبراساس یافته‌ها به نظر می‌رسد جو انگیزشی تکلیف‌محور با اهمیت دادن به تلاش تیمی، ایجاد جو یادگیری مشارکتی و توجه به نقش تمام بازیکنان، چه به صورت مستقیم و چه به صورت غیرمستقیم از طریق افزایش تعهد ورزشی موجب افزایش انسجام ورزشی می‌شود. در مقابل جو انگیزشی خودمحور با ایجاد نابرابری در تیم و توجه به بازیکنان ستاره و نیز سرزنش بازیکنان به خاطر اشتباهاتشان به طور غیر مستقیم از طریق کاهش لذت و تعهد ورزشی، موجب کاهش انسجام ورزشی می‌شود. https://frs.qom.ac.ir/article_4507.html هدف این پژوهش با هدف مقایسه تمرین نوروفیدبک و انقباض پویای دست چپ بر نشخوار فکری تیراندازان ماهر با تجربه انسداد تحت فشار انجام شد.روش پژوهشاین پژوهش از نوع نیمه تجربی بود. تعداد ۲۸ شرکت‌کننده، ۱۷ زن و ۱۱ مرد با دامنه سنی 18 تا 38 سال (میانگین=36/25، انحراف استاندارد=31/6) با سابقه انسداد تحت فشار که معیارهای ورود به پژوهش را دارا بودند، به‌عنوان نمونه‌ی نهایی انتخاب شدند. در پیش آزمون، شرکت کنندگان یک ساعت پیش از شروع مسابقه، پرسشنامه‌ی نشخواری فکری ورزشی (SCRS) را تکمیل کردند و پس از آن در مسابقه‌ی رسمی کشوری (60 تیر مطابق با قوانین ISSF)، شرکت نمودند. سپس به صورت تصادفی به سه گروه آزمایشی نوروفیدبک (10=n)، انقباض دست چپ (9=n) و کنترل (9=n) تقسیم شدند. گروه‌های مداخله (نورفیدبک و انقباض دست چپ)، به مدت چهار هفته طی 10 جلسه آموزش مربوط به خود را دریافت کردند و بعد از پایان مداخله در پس آزمون شرکت نمودند. پس از دو ماه ورزشکاران در آزمون یادداری شرکت کردند که عینا مشابه پیش آزمون و پس آزمون بود. از آزمون آماری تحلیل واریانس مرکب (3گروه* 3 مرحله) با سطح معنی داری 05/0 برای تحلیل نتایج استفاده شد. یافته‌ها تحلیل واریانس نشان داد که ، اثر تعاملی زمان×گروه در متغیر نشخوار فکری ورزشی [F (3.02, 37.70) = 2.81, p = 0.52, ηp² = 0.18] معنی دار نشده است. با این حال در گروه نوروفیدبک، نشخوار فکری ورزشی نسبت به پیش آزمون به طور معنی دار کاهش یافت در حالیکه در گروه انقباض دست چپ و کنترل تفاوت معنی داری دیده نشد.نتیجه گیریبا توجه به نتایج پژوهش به نظر می رسد که تمرین نوروفیدبک می تواند منجر به کاهش نشخوار فکری ورزشی شود و به عنوان رویکردی نوین در ورزشکاران و مربیان در برنامه های ارتقا عملکرد مورد توجه قرار گیرد.