دانشگاه قم مطالعات عملکردی در روانشناسی ورزشی 3060-8023 3 3 2026 09 23 The Relationship between Quality of Life and Social Support and Social Anxiety in the Elderly: The Mediating Role of Physical Activity ارتباط کیفیت زندگی با حمایت و اضطراب اجتماعی سالمندان: نقش واسطه ای فعالیت جسمانی 4454 10.22091/frs.2026.15820.1158 FA امیر شمس گروه علوم رفتاری و شناختی در ورزش، پژوهشگاه تربیت بدنی و علوم ورزشی، تهران، ایران. 0000-0001-9931-9158 فائزه جدی کارشناسی ارشد رفتارحرکتی، پژوهشگاه تربیت بدنی و علوم ورزشی، تهران، ایران 0009-0000-3734-9511 فرهاد قدیری دانشیار رفتار حرکتی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران. 0000-0002-1884-4899 Journal Article 2025 12 02 Objective: The present study aimed to investigate the relationship between quality of life and social support with social anxiety in the elderly, emphasizing the mediating role of physical activity.<br />Methods: This research was applied in terms of objective and descriptive-correlational in terms of nature and data collection method. The statistical population included elderly residents of Districts 14 and 15 of Tehran in 2024. The sample size, determined using G*Power software with a test error probability of 0.05, a test power of 0.90, and an effect size of 0.1, consisted of 293 participants. Data were collected using a demographic questionnaire, the International Physical Activity Questionnaire (IPAQ), the World Health Organization Quality of Life Questionnaire for Older Adults (WHOQOL-OLD), the Multidimensional Scale of Perceived Social Support, and the Older Adult Social-Evaluative Situations Questionnaire (Gould et al., 2012). Data distribution was assessed using the Kolmogorov-Smirnov test. <br />Results: Social support had a significant positive correlation with quality of life (r=0.65) and physical activity (r=0.39), and a significant negative correlation with social anxiety (r=-0.54). Physical activity also showed a significant positive correlation with quality of life (r=0.448) and a significant negative correlation with social anxiety (r=-0.43). Path analysis results confirmed the partial and significant mediating role of physical activity in the relationship between social support and quality of life (indirect effect: 0.10), and between social support and social anxiety (indirect effect: -0.12). Furthermore, elderly individuals with higher levels of physical activity experienced better quality of life, greater social support, and lower social anxiety.<br />Conclusion: Social support, in addition to its direct effect, indirectly contributes to improving quality of life and reducing social anxiety in the elderly by promoting physical activity. Designing combined interventions aimed at strengthening support networks and encouraging an active lifestyle is recommended to enhance the psycho-social health of the elderly. هدف <br />پژوهش حاضر با هدف بررسی ارتباط کیفیت زندگی با حمایت و اضطراب اجتماعی در سالمندان با تأکید بر نقش واسطه‌ای فعالیت جسمانی انجام شد.<br />روش پژوهش<br />این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر ماهیت و روش گردآوری داده‌ها، توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه آماری شامل سالمندان ساکن مناطق ۱۴ و ۱۵ تهران در سال ۱۴۰۳ بود. حجم نمونه با استفاده از نرم‌افزار جی‌پاور و با احتمال خطای آزمون ۰٫۰۵، توان آزمون ۰٫۹۰ و اندازه اثر ۰٫۱، تعداد ۲۹۳ نفر تعیین شد. داده‌ها با استفاده از پرسشنامه اطلاعات فردی، پرسشنامه بین‌المللی فعالیت جسمانی (IPAQ)، پرسشنامه کیفیت زندگی سازمان جهانی بهداشت–نسخه سالمندان (WHOQOL-OLD)، مقیاس چندبعدی حمایت اجتماعی ادراک‌شده و پرسشنامه شرایط اجتماعی ارزیابی سالمندان (گولد و همکاران، ۲۰۱۲) جمع‌آوری شد. توزیع داده‌ها با آزمون کولموگروف اسمیرنوف بررسی شد. <br />یافته‌ها<br />نتایج نشان داد حمایت اجتماعی با کیفیت زندگی (۶۵/۰r=) و فعالیت جسمانی (۳۹/۰r=) رابطه مثبت و معنادار و با اضطراب اجتماعی (۵۴/۰ r=) رابطه منفی و معنادار دارد. همچنین فعالیت جسمانی با کیفیت زندگی (۴۴۸/۰r=) رابطه مثبت و با اضطراب اجتماعی (۴۳/۰ r=) رابطه منفی معنادار نشان داد. نتایج تحلیل مسیر، نقش واسطه‌ای جزئی و معنادار فعالیت جسمانی را در رابطه بین حمایت اجتماعی با کیفیت زندگی (اثر غیرمستقیم: ۱۰/۰) و با اضطراب اجتماعی (اثر غیرمستقیم: ۱۲/۰ ) تأیید کرد. همچنین سالمندان با سطح فعالیت جسمانی بالاتر، از کیفیت زندگی و حمایت اجتماعی بیشتری برخوردار بودند و اضطراب اجتماعی کمتری را تجربه می کنند )۰٫۰۰۱P<). <br />نتیجه گیری<br />حمایت اجتماعی علاوه بر تأثیر مستقیم، به‌صورت غیرمستقیم و از طریق افزایش فعالیت جسمانی به بهبود کیفیت زندگی و کاهش اضطراب اجتماعی در سالمندان کمک می‌کند. طراحی مداخلات ترکیبی با هدف تقویت شبکه‌های حمایتی و ترویج سبک زندگی فعال برای ارتقای سلامت روانی اجتماعی سالمندان توصیه می‌شود.

دانشگاه قم مطالعات عملکردی در روانشناسی ورزشی 3060-8023 3 3 2026 09 23 Executive functions, sports self-regulation, mental imagery of professional athletes by moderating personality کارکردهای اجرایی، خودتنظیمی ورزشی، تصویرسازی ذهنی ورزشکاران حرفه‌ای با تعدیلگری شخصیت 4502 10.22091/frs.2026.13576.1129 FA مریم گلشن پور دانشجوی دکتری، گروه روان شناسی تربیتی، دانشکده روان شناسی و علوم تربیتی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران 0009-0008-4166-9532 محمدمهدی شریعت باقری دانشیار، گروه روانشناسی بالینی و تربیتی، دانشکده روان شناسی و علوم تربیتی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران 0000-0002-2500-8936 مالک میرهاشمی استاد گروه روانشناسی، دانشکده روان شناسی و علوم اجتماعی، واحد رودهن، دانشگاه آزاد اسلامی، رودهن، ایران 0000-0002-6110-1871 Journal Article 2025 11 18 Objective: The present study aimed to compare executive functions, sports self-regulation, and mental imagery in athletes (Open and Closed Sports) based on by moderating personality (introversion/extroversion). <br />Methods: The research method was retrospective. The statistical population included professional athletes of open and closed nature (history of participation in Asian, world, and international competitions) in Tehran in 2023. The sample size was 180 people, using convenience sampling. The research tools included the Executive Function Scale of Adult Form by Roth et al. (2005), Ryan and Kennell's Sports Self-Regulation (1989), Hall et al.'s Mental imagery (1998), and Eysenck's Personality Questionnaire (1965). Data were analyzed using multivariate analysis of variance (MANOVA) and logistic regression.<br />Results: The findings showed significant differences between open-skill and closed-skill athletes in the mean scores of all three variables, namely executive functions, sport self-regulation, and sport imagery. The group means indicated that open-skill athletes obtained higher mean scores than closed-skill athletes on executive functions, sport self-regulation, and sport imagery. In addition, the moderation analysis revealed that introverted personality moderated the relationships of executive functions, self-regulation, and sport imagery with participation in open-skill sports.<br />Conclusion: Based on the findings of the present study, it is recommended that intervention programs for closed-skill athletes be designed and implemented with an emphasis on enhancing executive functions, sport self-regulation, and sport imagery. Furthermore, to increase the effectiveness of psychological interventions, attention to athletes’ personality traits—particularly introversion—is recommended in the design of training and psychological programs. هدف <br />پژوهش حاضر با هدف بررسی مقایسه کارکردهای اجرایی، خودتنظیمی ورزشی، تصویرسازی ذهنی در ورزشکاران( باز یودن و بسته بودن) براساس تعدیلگری شخصیت (درونگرا/برونگرا) انجام شد. <br />روش پژوهش<br />روش پژوهش از نوع پس رویدادی و جامعه آماری شامل ورزشکاران حرفه‌ای دارای مهارت باز و بسته بودن(سابقه حضور در مسابقات آسیایی، جهانی و بین‌المللی) شهر تهران در سال 1402 بود. حجم 180 نفر با نمونه گیری به صورت دردسترس انجام شد. ابزار پژوهش شامل مقیاس کارکرد اجرایی فرم بزرگسالان راث و همکاران (2005)، خودتنظیمی ورزشی ریان و کنل(1989)، تصویرسازی ورزشی هال و همکاران (1998) و پرسشنامه شخصیتی آیزنک(1965) بود. تحلیل داده‌ها با استفاده از تحلیل واریانس چندمتغیری و رگرسیون لجستیک انجام شد. <br />یافته‌ها<br />یافته‌ها نشان داد، بین میانگین نمره‌های ورزشکاران ورزش‌های باز و ورزشکاران ورزش‌های بسته در هر سه متغیر کارکردهای اجرایی، خودتنظیمی ورزشی و تصویرسازی ورزشی تفاوت معنادار وجود دارد. مقادیر میانگین های دو گروه حاکی از این است که میانگین نمره‌های ورزشکاران ورزش‌های باز در در سه متغیر کارکردهای اجرایی، خودتنظیمی ورزشی و تصویرسازی ورزشی بالاتر از ورزشکاران ورزش های بسته است. همچنین نتایج حاصل از تعدیلگری شخصیت نشان داد، شخصیت درونگرا، رابطه میان کارکردهای اجرایی، خودتنظیمی و تصویرسازی ورزشی با ورزش باز را تعدیل می‌کند. <br />نتیجه گیری<br />بر اساس یافته‌های پژوهش حاضر، پیشنهاد می‌شود در ورزشکاران دارای مهارت‌های بسته، برنامه‌های مداخله‌ای با تأکید بر تقویت کارکردهای اجرایی، خودتنظیمی و تصویرسازی ورزشی طراحی و اجرا شود. افزون بر این، به‌منظور افزایش اثربخشی مداخلات روان‌شناختی، توجه به ویژگی‌های شخصیتی ورزشکاران، به‌ویژه درون‌گرایی، در طراحی برنامه‌های تمرینی و روان‌شناختی توصیه می‌شود.

دانشگاه قم مطالعات عملکردی در روانشناسی ورزشی 3060-8023 3 3 2026 09 23 The Role of Perfectionism Dimensions in Predicting Fear of Failure in Young Athletes نقش ابعاد کمال‌گرایی در پیش‌بینی ترس از شکست در ورزشکاران جوان 4503 10.22091/frs.2026.14704.1134 FA نصور احمدی استادیار گروه علوم رفتاری، شناختی و فناوری ورزشی، دانشکده علوم ورزشی و تندرستی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران 0000-0002-5161-8949 بهروز عبدلی گروه علوم رفتاری، شناختی و فناوری در ورزش، دانشکده علوم ورزشی و تندرستی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران 0000-0001-6772-2428 امید بیضاوی گروه علوم رفتاری، شناختی و فناوری در ورزش، دانشکده علوم ورزشی و تندرستی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران مریم گودینی گروه علوم رفتاری، شناختی و فناوری در ورزش، دانشکده علوم ورزشی و تندرستی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران Journal Article 2025 11 30 Objectives: The aim of this study was to predict fear of failure among young athletes in Shiraz through the dimensions of perfectionism. <br />Materials & Methods: A total of 309 athletes under 21 years old (194 males and 115 females) from Shiraz were selected through convenience sampling. Data were collected using the Sport Multidimensional Perfectionism Scale (Dunn et al., 2006) and the Performance Failure Appraisal Inventory (Conroy et al., 2002). Data were analyzed using the Pearson product-moment correlation coefficient and linear regression. <br />Results: Findings showed significant relationships between the negative aspects of perfectionism and various aspects of fear of failure. Concern over mistakes significantly predicted all aspects of fear of failure. Perceived coach pressure significantly predicted fear of experiencing shame and embarrassment, fear of upsetting important others, and fear of important others losing interest. Additionally, perceived parental pressure significantly predicted the fear of upsetting important others.<br />Conclusions: Overall, the findings indicate that the negative dimensions of perfectionism, particularly excessive concern over mistakes and perceived pressures from coaches and parents, substantially contribute to the development of fear of failure in young athletes. Accordingly, integrating strategies to address these factors within psychological intervention programs may be beneficial in reducing fear of failure and improving the mental well-being of athletes. اهداف: هدف از انجام این تحقیق پیش‌بینی ترس از شکست از طریق ابعاد کمال‌گرایی در ورزشکاران جوان شهر شیراز بود. <br />مواد و روش‏ها: بدین‌منظور تعداد 309 نفر (194 مرد و 115 زن)، از ورزشکاران زیر 21 سال شهر شیراز به‌صورت نمونه‌گیری در دسترس انتخاب شد. برای جمع‌آوری اطلاعات از مقیاس چندبعدی کمال‌گرایی ورزشی (دان و همکاران، 2006) و پرسش‌نامه‌ی ارزیابی شکست در عملکرد (کانروی و همکاران، 2002) استفاده شد. داده‌ها از طریق ضریب همبستگی گشتاوری پیرسون و رگرسیون خطی تجزیه و تحلیل شد. <br />یافته‏ها: نتایج نشان داد که بین جنبه‌های منفی کمال‌گرایی و جنبه‌های مختلف ترس از شکست رابطه‌ی معنی‌داری وجود دارد. نگرانی بیش از حد در مورد اشتباهات پیش‌بینی کننده‌ی معنی‌دار تمام جنبه‌های ترس از شکست بود و فشار مربی ادراک شده پیش‌بینی کننده‌ی معنی‌دار جنبه-های ترس از تجربه‌ی شرم و خجالت، ترس از ناراحت شدن افراد مهم و ترس از دست دادن علاقه‌ی افراد مهم بود. همچنین، فشار والدین ادراک شده پیش‌بینی کننده‌ی معنی‌دار ترس از ناراحت شدن افراد مهم بود.<br />نتیجه‏گیری: به‌طور کلی، یافته‌ها نشان می‌دهد که ابعاد منفی کمال‌گرایی، به‌ویژه نگرانی بیش از حد در مورد اشتباهات و فشارهای ادراک‌شده از سوی مربیان و والدین، نقش مؤثری در شکل‌گیری ترس از شکست در ورزشکاران جوان دارند. بنابراین، توجه به این عوامل در برنامه‌های مداخله‌ای روان‌شناختی می‌تواند در کاهش ترس از شکست و ارتقای سلامت روانی ورزشکاران سودمند باشد.

دانشگاه قم مطالعات عملکردی در روانشناسی ورزشی 3060-8023 3 3 2026 09 23 Development and Effectiveness of a Teacher–Child Media Literacy Educational Program on Enhancing Psychological, Ethical, and Social Self Care among Elementary School Students تدوین و اثربخشی بسته آموزشی سواد رسانه‌ای مربی–کودک بر ارتقای خودمراقبتی (روانی، اخلاقی و اجتماعی ) دانش آموزان مقطع ابتدایی 4504 10.22091/frs.2026.14957.1139 FA مرضیه سهیلی دانشجوی دکتری روانشناسی تربیتی، گروه روانشناسی، واحد علوم وتحقیقات،دانشگاه آزاد اسلامی، تهران،ایران. 0009-0003-6009-7246 منصوره کریم زاده دانشیار، گروه آموزش پیش دبستانی، دانشگاه علوم توانبخشی و سلامت اجتماعی ،تهران،ایران. 0000-0002-3693-429x ابوطالب سعادتی شامیر استادیار روانشناسی تربیتی، گروه روانشناسی، واحد علوم وتحقیقات،دانشگاه آزاد اسلامی، تهران،ایران. 0000-0003-0403-9503 Journal Article 2025 12 22 Objective: This study aimed to develop and evaluate the effectiveness of a teacher–child media literacy educational package in enhancing elementary students’ self-care (psychological, moral, and social).<br />Methods: A sequential exploratory mixed-methods design (qualitative–quantitative) was employed. In the qualitative phase, media literacy dimensions and concepts were extracted through thematic analysis based on semi-structured interviews with 10 educators, and the “teacher–child” educational package was developed and content-validated. In the quantitative phase, using a quasi-experimental pretest–posttest design with a control group, the package effectiveness was examined among 96 fifth-grade students (boys and girls) over 10 intervention sessions. Data collection tools included a semi-structured interview protocol, the Child Symptom Inventory (Sprafkin et al., 1984), and the Cyberspace Harms Questionnaire (Zandvanian et al., 2013). Qualitative data were analyzed following Braun and Clarke’s (2014) thematic analysis approach using MAXQDA, and quantitative data were analyzed using ANCOVA in SPSS version 26.<br />Results: Qualitative findings yielded six main themes informing the educational package: “Media Literacy and Educator Needs,” “Children’s Media Selection and Guidance,” “Critical Thinking Skills,” “Educational Use of Media,” “Digital Protection and Safety,” and “Media Evaluation and Ethics.” Quantitative results showed that the educator-led intervention had a statistically significant effect on improving students’ self-care and its dimensions.<br />Conclusion: Implementing teacher–child media literacy educational packages constitutes a fundamental approach that can foster students’ intellectual autonomy in navigating contemporary media environments. هدف <br />پژوهش با هدف تدوین و اثربخشی بسته آموزشی سواد رسانه‌ای مربی–کودک بر ارتقای خودمراقبتی (روانی، اخلاقی و اجتماعی) دانش آموزان مقطع ابتدایی انجام شد. <br /><br />روش پژوهش<br />پژوهش با روش آمیخته اکتشافی متوالی (کیفی-کمی) انجام شد. در بخش کیفی، با استفاده از تحلیل مضمون و مصاحبه نیمه‌ساختاریافته با ۱۰ مربی، ابعاد و مفاهیم سواد رسانه‌ای استخراج و بسته آموزشی «مربی-کودک» تدوین و اعتبارسنجی گردید. در بخش کمی، با طرح شبه‌آزمایشی (پیش‌آزمون-پس‌آزمون با گروه کنترل)، اثربخشی این بسته آموزشی بر ۹۶ دانش‌آموز پایه پنجم (در دو بستر جنسیتی) در قالب ۱۰ جلسه مداخله مورد سنجش قرار گرفت. ابزارها شامل مصاحبه نیمه‌ساختاریافته، پرسشنامه ارزیابی سلامت روان کودکان و نوجوانان اسپیرفکن و همکاران (۱۹۸۴) و پرسشنامه آسیب‌های فضای مجازی زندوانیان و همکاران (۱۳۹۲) بود. در بخش کیفی، داده‌های حاصل از مصاحبه‌ها با بهره‌گیری از رویکرد تحلیل مضمون براون و کلارک (۲۰۱۴) و با استفاده از نرم‌افزار Maxqda واکاوی شد؛ در بخش کمّی، داده‌ها با آزمون تحلیل کوواریانس در نرم‌افزار SPSS نسخه ۲۶ تحلیل شد.<br />یافته‌ها<br />یافته‌های بخش کیفی پژوهش منجر به شناسایی شش مضمون اصلی در تدوین بسته آموزشی شامل «سواد رسانه‌ای و نیازهای مربی»، «انتخاب و هدایت رسانه‌ای کودک»، «مهارت‌های تفکر انتقادی»، «بهره‌گیری آموزشی از رسانه‌ها»، «حفاظت و امنیت دیجیتال» و «ارزیابی و اخلاق رسانه‌ای» شد. در بخش کمّی، مداخله آموزشی مربیان، تأثیر معناداری بر بهبود خودمراقبتی و ابعاد آن در دانش‌آموزان داشت.<br />نتیجه گیری<br />کاربست بسته‌های آموزشی سواد رسانه‌ای مربی-کودک، رویکردی بنیادین است که ظرفیت‌ لازم را برای تقویت استقلال فکری دانش‌آموزان در مواجهه با فضای رسانه‌ای فراهم می‌سازد.

دانشگاه قم مطالعات عملکردی در روانشناسی ورزشی 3060-8023 3 3 2026 09 23 The Effect of Neurofeedback and Pre-Performance Routine on Sport Rumination of Skilled Shooters with Choking Experience مقایسه تمرین نوروفیدبک و روتین پیش از اجرا بر نشخوار فکری در تیراندازان ماهر تفنگ با تجربه انسداد تحت فشار 4507 10.22091/frs.2026.15651.1153 FA نرجس امامقلی نژاد گروه علوم رفتاری و شناختی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه تهران، تهران، ایران 0009-0002-9676-3231 شهزاد طهماسبی بروجنی گروه علوم رفتاری و شناختی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه تهران، تهران، ایران 0000-0002-0875-3993 الهه عرب عامری گروه علوم رفتاری و شناختی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه تهران، تهران، ایران 0000-0001-5948-7288 مهدی شهبازی گروه علوم رفتاری و شناختی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه تهران، تهران، ایران 0000-0002-2148-4150 فلیکس ارلن اشپیل گروه علوم ورزشی و تندرستی، دانشگاه تکنیکال مونیخ، مونیخ، آلمان 0000-0001-9533-588X Journal Article 2026 01 09 Objective: This study aimed to compare neurofeedback training and left hand dynamic contraction on rumination in skilled shooters with choking under pressure experience.<br />Methods: This study was a semi-experimental design. A total of 28 participants (17 women and 11 men), aged 18 to 38 years (M = 25.36, SD = 6.31), with a history of choking under pressure and meeting the inclusion criteria, were selected as the final sample. In the pre-test phase, participants completed the Sport Competition Rumination Scale (SCRS) one hour before the competition. Then they participated in an official national competition (60 shots in accordance with ISSF regulations). Afterward, participants were randomly assigned to three groups: a neurofeedback group (n = 10), a left-hand contraction group (n = 9), and a control group (n = 9). The intervention groups (neurofeedback and left-hand contraction) received their respective training for four weeks across 10 sessions. Following the intervention period, participants took part in the post-test. Two months later, athletes participated in a retention test, which was conducted identically to the pre-test and post-test procedures.Data were analyzed using a repeated-measures analysis of variance (mixed within–between design), with the level of significance set at 0.05.<br />Results: The repeated-measures ANOVA showed no significant time × group interaction effect for sport-related rumination, F(3.02, 37.70) = 2.81, p = 0.52, ηp² = 0.18. A significant pre-test to post-test reduction was observed in the neurofeedback group (p < .05). No significant pre-test to post-test changes were found in the left-hand contraction or control groups (p > .05). <br />Conclusion: The present findings indicate that neurofeedback training appears to reduce sport-related rumination and could be considered a novel approach for use by athletes and coaches in performance enhancement programs.<br />Keywords: Sport Rumination, Neurofeedback, Pre-Performance routine, Left-hand contraction, Choking under pressure هدف <br />این پژوهش با هدف مقایسه تمرین نوروفیدبک و انقباض پویای دست چپ بر نشخوار فکری تیراندازان ماهر با تجربه انسداد تحت فشار انجام شد.<br />روش پژوهش<br />این پژوهش از نوع نیمه تجربی بود. تعداد ۲۸ شرکت‌کننده، ۱۷ زن و ۱۱ مرد با دامنه سنی 18 تا 38 سال (میانگین=36/25، انحراف استاندارد=31/6) با سابقه انسداد تحت فشار که معیارهای ورود به پژوهش را دارا بودند، به‌عنوان نمونه‌ی نهایی انتخاب شدند. در پیش آزمون، شرکت کنندگان یک ساعت پیش از شروع مسابقه، پرسشنامه‌ی نشخواری فکری ورزشی (SCRS) را تکمیل کردند و پس از آن در مسابقه‌ی رسمی کشوری (60 تیر مطابق با قوانین ISSF)، شرکت نمودند. سپس به صورت تصادفی به سه گروه آزمایشی نوروفیدبک (10=n)، انقباض دست چپ (9=n) و کنترل (9=n) تقسیم شدند. گروه‌های مداخله (نورفیدبک و انقباض دست چپ)، به مدت چهار هفته طی 10 جلسه آموزش مربوط به خود را دریافت کردند و بعد از پایان مداخله در پس آزمون شرکت نمودند. پس از دو ماه ورزشکاران در آزمون یادداری شرکت کردند که عینا مشابه پیش آزمون و پس آزمون بود. از آزمون آماری تحلیل واریانس مرکب (3گروه* 3 مرحله) با سطح معنی داری 05/0 برای تحلیل نتایج استفاده شد. <br />یافته‌ها تحلیل واریانس نشان داد که ، اثر تعاملی زمان×گروه در متغیر نشخوار فکری ورزشی [F (3.02, 37.70) = 2.81, p = 0.52, ηp² = 0.18] معنی دار نشده است. با این حال در گروه نوروفیدبک، نشخوار فکری ورزشی نسبت به پیش آزمون به طور معنی دار کاهش یافت در حالیکه در گروه انقباض دست چپ و کنترل تفاوت معنی داری دیده نشد.<br />نتیجه گیری<br />با توجه به نتایج پژوهش به نظر می رسد که تمرین نوروفیدبک می تواند منجر به کاهش نشخوار فکری ورزشی شود و به عنوان رویکردی نوین در ورزشکاران و مربیان در برنامه های ارتقا عملکرد مورد توجه قرار گیرد.

دانشگاه قم مطالعات عملکردی در روانشناسی ورزشی 3060-8023 3 3 2026 09 23 Comparison of Early Maladaptive Schemas among Sports Professionals by Gender مقایسه طرحواره های ناسازگار اولیه در میان فعالان حرفه ای ورزش بر حسب جنسیت 4643 10.22091/frs.2026.14888.1143 FA علیرضا آقابابا دکتری روان‌شناسی ورزشی، استادیار و عضو هیئت علمی، گروه روان‌شناسی ورزشی، پژوهشگاه تربیت بدنی، تهران، ایران. 0000-0001-9811-1865 زاهده رحمانیان دکتری روان‌شناسی ورزشی، استادیار و عضو هیئت علمی، گروه آموزش روان‌شناسی و مشاوره، پردیس فاطمه الزهرا، دانشگاه فرهنگیان، تهران، ایران. 0000-0002-0471-9691 نوید مهتاب گروه تربیت بدنی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد قروه، کردستان، ایران 0000-0002-0936-7381 Journal Article 2026 01 07 Objective: This study aimed to compare early maladaptive schemas among sports referees, coaches, and managers, with a focus on gender differences.<br />Methods: In this descriptive-correlational study, 355 sports professionals from Iran, including nearly equal numbers of men and women, were recruited through convenience sampling. Participants completed a demographic questionnaire and the Young Schema Questionnaire-Short Form (YSQ-SF 75-item). Data were analyzed using SPSS, including MANOVA, ANOVA, and Scheffé post-hoc tests.<br />Results: Overall, professional role (referee, coach, manager) did not have a significant effect on the overall severity of EMSs. However, at the subscale level, coaches and managers scored significantly higher than referees on the ‘Hypervigilance/inhibition’ and ‘Unrelenting standards’ schemas. Gender emerged as a significant determinant: women scored higher on ‘Defectiveness/shame’ and ‘Emotional deprivation’ schemas, while men scored higher on ‘Entitlement/grandiosity’. The ‘Dependence/incompetence’ and ‘Defectiveness/shame’ schemas had the highest mean scores in the sample.<br />Conclusion: These findings suggest that in sports settings, early maladaptive schemas are influenced more by gender and socio-cultural factors than by professional role. They highlight the need for gender-specific psychological interventions to enhance the mental health of sports professionals. هدف: این پژوهش با هدف مقایسه طرحواره‌ های ناسازگار اولیه در میان داوران، مربیان و مدیران ورزشی با تأکید بر تفاوت ‌های جنسیتی انجام شد.<br />روش: مطالعه حاضر از نوع توصیفی-همبستگی بود. جامعه آماری شامل کلیه فعالان حرفه‌ای ورزشی در ایران بود که ۳۵۵ نفر (با ترکیب جنسیتی تقریبا برابر) به روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب شدند. ابزار پژوهش پرسشنامه های جمعیت ‌شناختی و طرحواره یانگ (فرم کوتاه ۷۵ سؤالی - YSQ-SF) بود. داده‌ ها با استفاده از نرم‌ افزار SPSS و آزمون‌ های MANOVA، ANOVA و شفه تحلیل شدند.<br />یافته ‌ها: یافته ‌ها نشان داد که نقش شغلی به ‌طور کلی اثر معناداری بر شدت کلی طرحواره‌ ها نداشت. با این حال، در سطح خرده ‌مقیاس‌ها، مربیان و مدیران در طرحواره‌ های، گوش‌به‌زنگی افراطی/بازداری و معیارهای سرسختانه، نمراتی به‌ شکل معناداری بالاتری نسبت به داوران کسب کردند. از سوی دیگر، جنسیت یک عامل تعیین‌ کننده قوی بود، زنان در طرحواره‌ هایی مانند، نقص/شرم و محرومیت هیجانی و مردان در استحقاق/بزرگ‌منشی، نمرات بالاتری داشتند. طرحواره‌ های وابستگی/اطمینان‌جویی و نقص/شرم به‌طور کلی بالاترین میانگین را در نمونه پژوهش داشتند.<br />نتیجه‌گیری: یافته‌ ها حاکی از آن بود که طرحواره‌ های ناسازگار اولیه در محیط ورزشی بیش از آنکه تحت تأثیر نقش شغلی باشد، متاثر از جنسیت و عوامل فرهنگی-اجتماعی است. این نتایج بر ضرورت طراحی مداخلات روانشناختی مبتنی بر جنسیت برای ارتقای سلامت روانی شاغلان در حرفه‌ های ورزشی تأکید می‌کند.

دانشگاه قم مطالعات عملکردی در روانشناسی ورزشی 3060-8023 3 3 2026 09 23 The Effect of Transformational Leadership on Football Players’ Performance: The Mediating Role of Team Cohesion تأثیر رهبری تحول‌گرا بر عملکرد بازیکنان فوتبال با نقش میانجی انسجام تیمی 4644 10.22091/frs.2026.15382.1147 FA ماریه رحیمی کارشناسی ارشد دانشگاه صنعتی شاهرود 0009-0007-6850-3682 رضا اندام عضو هیات علمی دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی دانشگاه صنعتی شاهرود 0000-0002-4049-9737 معصومه فدائی ده چشمه دکترای تخصصی دانشگاه صنعتی شاهرود 0009-0008-0726-7169 محمدتقی خورند استادیار دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری 0009-0004-2942-412X Journal Article 2026 02 15 The present study aimed to investigate the impact of transformational leadership on football players’ performance, with team cohesion serving as a mediating variable. The research was descriptive–correlational, applied in purpose, and cross-sectional in time. Conducted in the field, the study employed the Athlete Performance Questionnaire (Charbonneau et al., 2001), the Transformational Leadership Questionnaire (Boyle et al., 2019), and the Team Cohesion Questionnaire (Carron et al., 1985). The validity of the questionnaires was confirmed by 10 expert faculty members, and reliability was assessed using Cronbach’s alpha, with all variables exceeding the acceptable threshold of 0.7. The population included football players from clubs in North Khorasan Province, with 324 participants selected through Klein’s (2000) sample size determination method and convenience sampling.<br />Hypothesis testing revealed that transformational leadership had a direct and significant effect on player performance (path coefficient = 0.174, t = 2.842, p = 0.005). It also exerted a strong positive effect on team cohesion (path coefficient = 0.662, t = 17.757, p = 0.000), which in turn directly influenced player performance (path coefficient = 0.449, t = 8.408, p = 0.000). Furthermore, transformational leadership indirectly affected player performance through team cohesion (path coefficient = 0.297, p = 0.000), highlighting team cohesion as a key mediating factor in translating leadership effects into performance outcomes.<br /><br />Based on these findings, it is recommended that football clubs and federations implement programs to develop transformational leadership skills and facilitate team-building activities, such as group camps and collaborative projects. These interventions are expected to enhance team cohesion, cooperation, and mutual trust among players, ultimately leading to improved individual and overall team performance. Strengthening both leadership capacity and team dynamics can therefore serve as a strategic approach to achieving higher performance standards in football teams. پژوهش حاضر با هدف بررسی تأثیر رهبری تحول‌گرا بر عملکرد بازیکنان فوتبال با نقش میانجی انسجام تیمی انجام شد. <br />روش پژوهش از نوع توصیفی–همبستگی و از نظر هدف کاربردی، و از نظر زمان انجام، مقطعی است. پژوهش به‌صورت میدانی و با استفاده از«پرسش‌نامه عملکرد ورزشکاران چاربوینو و همکاران (2001)، پرسش‌نامه رهبری تحول‌گرا بویل و همکاران (2019) و پرسش‌نامه انسجام تیمی کارون و همکاران (1985)»انجام شد. روایی پرسش‌نامه‌ها توسط ۱۰ نفر از اساتید صاحب‌نظر تأیید شد و برای پایایی ، از ضریب آلفای کرونباخ استفاده گردید؛ تمامی متغیرها، ضرایب آلفای بالاتر از 7/0 داشتند که مورد تأیید بود. جامعه آماری تحقیق شامل بازیکنان فوتبال عضو باشگاه‌های استان خراسان شمالی بود که تعداد ۳۲۴ نفر از آن‌ها با استفاده از روش تعیین حجم نمونه کلاین (2000) و نمونه‌گیری در دسترس به‌عنوان نمونه تحقیق انتخاب شدند.<br />نتایج آزمون فرضیه‌های پژوهش نشان داد که رهبری تحول‌گرا تأثیر مستقیم و معناداری بر عملکرد بازیکنان فوتبال استان خراسان شمالی دارد (ضریب مسیر = 174/0 ، مقدار 842/2 t = و 005/0 p =) همچنین، رهبری تحول‌گرا تأثیر مثبت و قوی بر انسجام تیمی بازیکنان داشت (ضریب مسیر = 662/0، مقدار 757/17 t = و 000/0 p =) و انسجام تیمی نیز به‌طور مستقیم بر عملکرد بازیکنان اثرگذار بود (ضریب مسیر = 449/0، مقدار 408/8 t = و 000/0 p =) علاوه بر این، رهبری تحول‌گرا از طریق انسجام تیمی تأثیر غیرمستقیم و معناداری بر عملکرد بازیکنان داشت (ضریب مسیر =297/0، 000/0 p =)که نشان‌دهنده نقش میانجی کلیدی انسجام تیمی در انتقال اثر رهبری تحول‌گرا به عملکرد بازیکنان است.<br />با توجه به یافته‌های پژوهش، توصیه می‌شود باشگاه‌ها و فدراسیون فوتبال برنامه‌های آموزشی برای تقویت مهارت‌های رهبری تحول‌گرا و فعالیت‌های تیم‌سازی مانند اردوهای گروهی و پروژه‌های مشترک برگزار کنند. انتظار می‌رود این اقدامات موجب ارتقای انسجام تیمی، همکاری و اعتماد متقابل بازیکنان و بهبود عملکرد کلی تیم شود.

دانشگاه قم مطالعات عملکردی در روانشناسی ورزشی 3060-8023 3 3 2026 09 23 Structural model of psychological toughness based on personality traits with the mediating role of psychological capital in athletes in Qom مدل ساختاری سرسختی روانشناختی بر اساس ویژگی های شخصیتی با نقش میانجی سرمایه روانشناختی در ورزشکاران شهر قم 4671 10.22091/frs.2026.15870.1160 FA عباس شعبانی دانشیار گروه علوم ورزشی، واحد قم، دانشگاه آزاد اسلامی، قم، ایران. 0009-0001-3471-8761 معصوم کارکن استادیار گروه مدیریت ورزشی، دانشگاه پیام نور، تهران، ایران 0000-0002-8561-4380 وحید سفید کوهی دانشجو کارشناس ارشد گروه علوم ورزشی، واحد قم، دانشگاه آزاد اسلامی، قم، ایران. Journal Article 2026 05 13 Introduction: The aim of this study was to present a psychological toughness model based on personality traits with the mediating role of psychological capital in athletes in Qom city.<br />Method: The present study was a descriptive-correlational structural equation modeling study. The statistical population included all athletes with a history of regular sports activity in Qom city in 1404. 200 people were selected by convenience sampling using an online questionnaire. The tools used included psychological toughness, psychological capital, and the Big Five personality traits (NEO) questionnaires. Analyses were performed with SPSS-26 and AMOS-24 software.<br />Findings: The fit of the final model after correction (by adding covariance between errors and removing non-significant paths) was at an acceptable level (GFI=0.92, CFI=0.93, RMSEA=0.09). Neuroticism (P=0.035, β=-0.13), conscientiousness (P=0.001, β=0.38) and psychological capital (P=0.001, β=0.42) had a direct effect on hardiness. Neuroticism, extraversion and conscientiousness had an indirect effect on hardiness through psychological capital. It is noteworthy that the inconsistency in the significance of the relationship between neuroticism and psychological capital in the correlation and structural model is due to the phenomenon of statistical suppression.<br />Conclusion: Considering the mediating role of psychological capital and the effect of adaptive traits (conscientiousness and extraversion), designing interventions based on psychological capital and personality-based career counseling is suggested to enhance hardiness in athletes. Also, methodological limitations (available sampling) reveal the need for future research with random samples. مقدمه: هدف این پژوهش، ارائه‌ی مدل سرسختی روان‌شناختی بر اساس ویژگی‌های شخصیتی با نقش میانجی سرمایه روان‌شناختی در ورزشکاران شهر قم بود.<br />روش: پژوهش حاضر توصیفی-همبستگی از نوع مدل‌سازی معادلات ساختاری بود. جامعه آماری شامل کلیه‌ی ورزشکاران دارای سابقه فعالیت ورزشی منظم در شهر قم در سال ۱۴۰۴ بودند. تعداد ۲۰۰ نفر به روش نمونه‌گیری در دسترس با استفاده از پرسشنامه آنلاین انتخاب شدند. ابزارهای مورد استفاده شامل پرسشنامه‌های سرسختی روان‌شناختی، سرمایه روان‌شناختی، و صفات پنج‌گانه شخصیت (NEO) بودند. تحلیل‌ها با نرم‌افزارهای SPSS-26 و AMOS-24 انجام شد.<br />یافته‌ها: برازش مدل نهایی پس از اصلاح (با افزودن کوواریانس بین خطاها و حذف مسیرهای غیرمعنادار) در سطح قابل قبولی قرار گرفت (GFI=0.92, CFI=0.93, RMSEA=0.09). روان‌رنجورخویی (P=0.035, β=-0.13)، وظیفه‌شناسی (P=0.001, β=0.38) و سرمایه روان‌شناختی (P=0.001, β=0.42) اثر مستقیم بر سرسختی داشتند. روان‌رنجورخویی، برون‌گرایی و وظیفه‌شناسی از طریق سرمایه روان‌شناختی، اثر غیرمستقیم بر سرسختی داشتند. نکته قابل توجه اینکه تناقض در معناداری رابطه روان‌رنجورخویی با سرمایه روان‌شناختی در همبستگی و مدل ساختاری، ناشی از پدیده سرکوبی آماری است.<br />نتیجه‌گیری: با توجه به نقش میانجی سرمایه روان‌شناختی و تأثیر صفات سازگارانه (وظیفه‌شناسی و برون‌گرایی)، طراحی مداخلات مبتنی بر سرمایه روان‌شناختی و مشاوره شغلی مبتنی بر شخصیت برای تقویت سرسختی در ورزشکاران پیشنهاد می‌شود. همچنین محدودیت‌های روش‌شناختی (نمونه‌گیری در دسترس) لزوم انجام پژوهش‌های آتی با نمونه‌های تصادفی را آشکار می‌سازد.

دانشگاه قم مطالعات عملکردی در روانشناسی ورزشی 3060-8023 3 3 2026 09 23 The Effectiveness of Virtual Reality–Based Cognitive Training on Cognitive Flexibility Indicators in Professional Football Players اثربخشی تمرینات شناختی مبتنی بر واقعیت مجازی بر شاخص های انعطاف پذیری شناختی فوتبالیست‌های حرفه ای 4672 10.22091/frs.2026.15929.1163 FA حسن ظهیری دانشجوی دکتری روان شناسی ورزشی، گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، پردیس بین المللی کیش، دانشگاه تهران، کیش، ایران 0000-0009-1234-5678 محبوبه غیور نجف آبادی گروه علوم رفتاری و شناختی در ورزش، دانشکده علوم ورزشی و تندرستی، دانشگاه تهران، تهران، ایران 0000-0002-2350-4514 حسن غرایاق زندی گروه علوم رفتاری و شناختی در ورزش، دانشکده علوم ورزشی و تندرستی، دانشگاه تهران، تهران، ایران 0000-0002-3877-0217 محمود شیخ گروه علوم رفتاری و شناختی در ورزش، دانشکده علوم ورزشی و تندرستی، دانشگاه تهران، تهران، ایران 0000-0003-4029-3568 Journal Article 2026 05 11 Objective: The present study aimed to examine the effectiveness of virtual reality–based cognitive training on decision-making and psycho-cognitive flexibility in professional football players. The study sought to answer a fundamental question: Does virtual reality–based cognitive training influence the indicators of cognitive flexibility in professional football players?<br />Methods: The study employed a quasi-experimental design with a pretest–posttest and a control group. The statistical population consisted of professional football players, from whom a sample was selected through convenience sampling and randomly assigned to experimental and control groups. The experimental group participated in virtual reality–based cognitive training sessions for several weeks, while the control group continued their regular training routines. Cognitive flexibility was assessed using the Wisconsin Card Sorting Test, and the data were analyzed using appropriate statistical methods.<br />Results: The results showed that after the implementation of the virtual reality–based cognitive training program, a significant difference was observed between the experimental and control groups in the indicators of cognitive flexibility. Specifically, the number of perseverative errors and total errors decreased in the experimental group, and the players’ cognitive performance improved in the posttest compared with the pretest, while no significant change was observed in the control group.<br />Conclusion: Based on the findings, it can be concluded that virtual reality–based cognitive training can be used as a complementary tool in professional football training programs. By strengthening the brain’s executive functions, this approach may help improve players’ cognitive flexibility and decision-making in the dynamic conditions of competition. هدف <br />با توجه به اهمیت مهارت‌های شناختی- ادراکی نظیر تصمیم‌گیری سریع و انعطاف‌پذیری روانی - شناختی در موفقیت ورزشکاران؛ پژوهشگران همواره به دنبال روش‌های نوین برای تقویت این توانایی‌ها بوده‌اند. هدف پژوهش حاضر بررسی تأثیر تمرینات شناختی مبتنی بر واقعیت مجازی بر انعطاف‌پذیری شناختی فوتبالیست‌های حرفه‌ای بود.<br /><br />روش پژوهش<br />روش پژوهش نیمه‌آزمایشی با طرح پیش‌آزمون و پس‌آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل فوتبالیست‌های حرفه‌ای بود که از میان آن‌ها نمونه‌ای به‌صورت در دسترس انتخاب و به‌طور تصادفی در دو گروه آزمایش و کنترل قرار گرفتند. گروه آزمایش طی چند هفته در جلسات تمرین شناختی مبتنی بر واقعیت مجازی شرکت کردند، در حالی که گروه کنترل تمرینات معمول خود را ادامه دادند. برای سنجش انعطاف‌پذیری شناختی از آزمون کارت ویسکانسین استفاده شد و داده‌ها با روش‌های آماری مناسب تحلیل شدند.<br />یافته‌ها<br />نتایج پژوهش نشان داد که پس از اجرای دوره تمرینات شناختی مبتنی بر واقعیت مجازی، تفاوت معناداری بین گروه آزمایش و گروه کنترل در شاخص‌های انعطاف‌پذیری شناختی مشاهده شد. به‌طور مشخص، میزان خطاهای درجاماندگی و خطای کل در گروه آزمایش کاهش یافت و عملکرد شناختی بازیکنان در مرحله پس‌آزمون نسبت به پیش‌آزمون بهبود یافت، در حالی که در گروه کنترل تغییر معناداری مشاهده نشد.<br />نتیجه گیری<br />بر اساس یافته‌های پژوهش می‌توان نتیجه گرفت که تمرینات شناختی مبتنی بر واقعیت مجازی می‌توانند به‌عنوان یک ابزار مکمل در برنامه‌های تمرینی فوتبال حرفه‌ای مورد استفاده قرار گیرند و با تقویت کارکردهای اجرایی مغز، به بهبود انعطاف‌پذیری شناختی و تصمیم‌گیری بازیکنان در شرایط متغیر مسابقه کمک کنند. https://frs.qom.ac.ir/article_4672_0eb4a1f1f93f8acf93146287d3ef4466.pdf

دانشگاه قم مطالعات عملکردی در روانشناسی ورزشی 3060-8023 3 3 2026 09 23 The effectiveness of reality therapy on sports anxiety and sports self-efficacy in adolescent female karate athletes اثربخشی واقعیت درمانی بر اضطراب ورزشی و خودکارآمدی ورزشی نوجوانان دختر کاراته کار 4701 10.22091/frs.2026.15006.1140 FA فاطمه یاحی دانشجوی کارشناسی ارشد، گروه روانشناسی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد مبارکه، اصفهان، ایران 0009-0006-5977-9495 سایه ناز صنیعی آباده استادیار گروه روانشناسی، واحد دولت آباد، دانشگاه آزاد اسلامی، اصفهان، ایران. 0000-0002-9249-011X Journal Article 2025 12 27 Objective: Exercise is effective on people's mental and physical health, but competition and competition conditions sometimes cause individuals to face problems such as sports anxiety and lack of self-efficacy.This study aimed to examine the effectiveness of reality therapy on sports anxiety and sports self-efficacy in adolescent female karate athletes.<br />Methods: A quasi-experimental study was conducted using a pre-test, post-test, and follow-up design with a control group. The target population comprised adolescent female karate athletes in Isfahan during the spring of 2025. Using a convenience sampling method, 30 participants were recruited and randomly assigned to either the experimental group or the control group, with 15 participants in each.The study employed the Sport competition anxiety test, and the Sports Self-Efficacy Questionnaire as measurement tools. Participants in the experimental group attended eight 60-minute sessions of reality therapy, while those in the control group did not receive any intervention.Data were analyzed using repeated-measures analysis of variance with the Statistical Package for the Social Sciences version 23.<br />Results: The results showed that following the implementation of the reality therapy protocol, sports anxiety decreased significantly, and sports self-efficacy improved compared to the pre-test (P= 0.01). However, no significant differences were observed between the post-test and follow-up scores in the groups.<br />Conclusion: Based on the findings of the study, reality therapy can be employed as an effective approach to reduce sports anxiety, and to enhance sports self-efficacy among adolescent karate athletes. هدف <br />ورزش بر سلامت روانی و جسمی افراد موثر است اما شرایط مسابقه و رقابت گاهی سبب می شود فرد با معضلاتی مانند اضطراب ورزشی و نداشتن خودکارآمدی مواجه گردد. هدف این پژوهش بررسی اثربخشی واقعیت درمانی بر اضطراب ورزشی و خودکارآمدی ورزشی نوجوانان دختر کاراته کار بود.<br /><br />روش پژوهش<br />این پژوهش به روش نیمه‌آزمایشی و با طرح پیش‌آزمون، پس‌آزمون و پیگیری با گروه کنترل انجام شد. جامعه آماری شامل کلیه نوجوانان دختر کاراته‌کار شهر اصفهان در بهار ۱۴۰۴ بود. از این جامعه، تعداد ۳۰ نفر به روش نمونه‌گیری در دسترس انتخاب و به‌صورت تصادفی ساده در دو گروه آزمایش و کنترل (هر گروه ۱۵ نفر) گمارده شدند ابزار گردآوری داده‌ها شامل پرسشنامه اضطراب رقابتی و پرسشنامه خودکارآمدی ورزشی بود. گروه آزمایش طی هشت جلسه ۶۰ دقیقه‌ای تحت مداخله واقعیت‌درمانی قرار گرفت و گروه کنترل هیچ مداخله‌ای دریافت نکرد. داده‌ها با استفاده از تحلیل واریانس با اندازه‌گیری‌های مکرر و از طریق نرم‌افزار آماری SPSS نسخه ۲۳ مورد تحلیل قرار گرفت.<br />یافته‌ها<br />نتایج نشان‌ داد پس از اجرای پروتکل واقعیت‌درمانی، اضطراب ورزشی به‌طور معناداری کاهش یافته و خودکارآمدی ورزشی در مقایسه با پیش‌آزمون بهبود یافته است(0.01=P )، اما بین نمرات پس‌آزمون و پیگیری تفاوت معناداری در گروه‌ها مشاهده نشده است.<br />نتیجه گیری<br />بنابرنتایج پژوهش می‌توان از واقعیت درمانی برای کاهش اضطراب ورزشی و بهبود خودکارآمدی ورزشی نوجوانان کاراته کار سود جست.

دانشگاه قم مطالعات عملکردی در روانشناسی ورزشی 3060-8023 3 3 2026 09 23 The Effectiveness Of Training Intervention Based The LTAD Model On Level Of Motor Competence In Children 6-9 Years Old: An Experimental Study اثربخشی مداخله تمرینی مبتنی بر مدل LTAD بر سطح شایستگی حرکتی در کودکان 6-9 سال: یک مطالعه تجربی 4702 10.22091/frs.2026.16752.1176 FA فاطمه امرائی گروه علوم ورزشی، واحد علوم و تحقیقات ، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران 0000-0001-9956-8082 کیوان ملانوروزی گروه علوم ورزشی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران 0000-0003-1374-460X علی کاشی گروه علوم رفتاری در ورزش، پژوهشگاه تربیت بدنی و علوم ورزشی، تهران، ایران 0000-0003-1125-9125 هادی خوران گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، واحد زرندیه، دانشگاه آزاد اسلامی، مرکزی، ایران 0000-0003-1539-2513 Journal Article 2026 07 14 Objective: The aim of the present study was to investigate the effectiveness of the LTAD model-based exercise intervention on the level of motor competence in children aged 6-9 years: an experimental study. <br />Method: The present study is a quasi-experimental study with a pre-test-post-test design. The statistical population of the present study included children in Kohdasht, Lorestan, aged 6-9 years. For this purpose, 60 people were assigned to three groups: LTAD intervention 6-7 years, LTAD intervention 8-9 years, and control through voluntary and self-determined sampling after surveys and assessments related to the study's entry criteria. The instrument used in this study was the Gross Motor Development Test 3. The TGMD-3 pre-test was taken from the subjects. Then, the experimental groups practiced for 10 weeks, three times a week and 45 minutes per session. After the intervention, the TGMD-3 post-test was taken from the subjects again. Data were analyzed using the analysis of covariance statistical method. <br />Result: The results of this study showed that there was a significant difference between the effects of the research groups on motor competence; this difference was in favor of the LTAD intervention group aged 8-9 years (sig=0.001). <br />Conclusion: Therefore, considering the greater effectiveness of the LTAD intervention aged 8-9 years, it is suggested that this LTAD-based training intervention approach be used to improve motor competence in children. هدف <br />هدف از تحقیق حاضر بررسی اثربخشی مداخله تمرینی مبتنی بر مدل LTAD بر سطح شایستگی حرکتی در کودکان 6-9 سال: یک مطالعه تجربی بود. ‏ <br />روش پژوهش<br />پژوهش حاضر، از نوع نیمه تجربی با طرح پیش‌آزمون- پس‌آزمون است. جامعه آماری پژوهش حاضر شامل کودکان شهر کوهدشت لرستان با دامنه سنی 6-9 سال بود. برای این منظور تعداد 60 نفر به روش نمونه گیری داوطلبانه و خود-تعیین پس از بررسی های و ارزیابی های مربوط به ملاک‌های ورود به تحقیق به سه گروه مداخله LTAD 7-6 سال، مداخله LTAD 8-9 سال و کنترل اختصاص داده شدند. ابزار مورداستفاده در این تحقیق آزمون رشد حرکتی درشت 3 بود. پیش‌آزمون TGMD-3 از آزمودنی‌ها گرفته شد. سپس گروه‌های تجربی برای 10 هفته، سه بار در هفته و 45 دقیقه در هر جلسه تمرین کردند. پس از اتمام مداخله مجدداً پس‌آزمون TGMD-3 از آزمودنی‌ها گرفته شد. داده‌ها به روش آماری تحلیل کوواریانس تجزیه‌وتحلیل شد. <br />یافته‌ها<br />نتایج این تحقیق نشان داد که بین تاثیر گروه‌های تحقیق بر شایستگی حرکتی تفاوت معناداری وجود داشت؛ که این تفاوت به نفع گروه مداخله LTAD 8-9 سال بود (001/0=sig).<br />نتیجه گیری<br />بنابراین، با توجه به اثرگذاری بیشتر مداخله LTAD 8-9 سال پیشنهاد می‌شود تا برای بهبود شایستگی حرکتی در کودکان از این رویکرد مداخله تمرینی مبتنی بر LTAD استفاده شود.

دانشگاه قم مطالعات عملکردی در روانشناسی ورزشی 3060-8023 3 3 2026 09 23 Investigating Changes in Dual Passion Approaches and Sports Performance among Students with Different Levels of Sport Orientation over One Academic Semester بررسی تغییرات رویکردهای دوگانه اشتیاق و عملکرد ورزشی در دانشجویان با سطوح مختلف جهت‌گیری ورزشی طی یک نیم‌سال تحصیلی 4705 10.22091/frs.2026.16946.1179 FA بهزاد بهزادنیا گروه رفتار حرکتی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران. 0000-0001-6875-451X شیرین یزدانی گروه رفتار حرکتی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران. 0000-0001-5963-9165 حمید شبان شیحان گروه رفتار حرکتی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران. سعید شکری گروه رفتار حرکتی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران. 0000-0002-9737-7458 Journal Article 2026 07 27 Objective: Given the limited evidence regarding changes in passion and sports performance across different levels of sport orientation during educational periods, the present study aimed to examine changes in dualistic passion orientations and sports performance among students with different levels of sport orientation over one academic semester.<br />Methods: The present study was applied in terms of purpose and employed a longitudinal observational design with repeated measures. The statistical population consisted of students at the University of Tabriz who had enrolled in the practical physical education course during the semester in which the study was conducted. Following completion of the Sport Orientation Questionnaire (SOQ), participants were classified into three levels—low, moderate, and high—based on their scores, with 12 participants in each group. Harmonious passion and obsessive passion were assessed using Vallerand’s Passion Scale, while performance was evaluated using a basketball shooting test at two time points: pre-test and post-test. The data were analyzed using a 3 × 2 mixed analysis of variance (ANOVA) at a significance level of 0.05.<br />Results: The results showed significant changes over time in harmonious passion, obsessive passion, and basketball shooting performance (P < 0.05); however, the between-group differences and the time × group interaction were not statistically significant (P > 0.05). Descriptively, the high sport-orientation group showed greater increases in harmonious passion and shooting performance, whereas the low sport-orientation group showed a greater increase in obsessive passion.<br />Conclusion: The results showed that over one semester of physical education, students’ harmonious passion and skill performance improved, with no significant differences in these changes across different levels of sport orientation. These findings highlight the importance of considering individual differences alongside shared educational experiences when explaining changes in passion and sports performance. هدف <br />با توجه به محدود بودن شواهد درباره تغییرات اشتیاق و عملکرد ورزشی در سطوح مختلف جهت‌گیری ورزشی طی دوره‌های آموزشی، پژوهش حاضر با هدف بررسی تغییرات رویکردهای دوگانه اشتیاق و عملکرد ورزشی دانشجویان با سطوح مختلف جهت‌گیری ورزشی طی یک نیم‌سال تحصیلی انجام شد.<br />روش پژوهش<br />پژوهش حاضر از نظر هدف کاربردی و از نظر طرح، یک مطالعه مشاهده‌ای طولی با اندازه‌گیری مکرر بود. جامعه آماری شامل دانشجویان دانشگاه تبریز بود که در نیم‌سال تحصیلی اجرای پژوهش، واحد عملی تربیت بدنی را اخذ کرده بودند. شرکت‌کنندگان پس از تکمیل پرسشنامه جهت‌گیری ورزشی (SOQ)، بر اساس نمرات به سه سطح پایین، متوسط و بالا طبقه‌بندی شدند (12 نفر در هر گروه). اشتیاق هماهنگ و اشتیاق وسواسی با مقیاس اشتیاق والرند و عملکرد با آزمون شوت بسکتبال در دو مرحله پیش‌آزمون و پس‌آزمون اندازه‌گیری شد. داده‌ها با استفاده از تحلیل واریانس مرکب 2×3 در سطح معناداری 05/0 تحلیل شدند.<br />یافته‌ها<br />نتایج نشان داد اشتیاق هماهنگ، اشتیاق وسواسی و عملکرد شوت بسکتبال در طول زمان تغییر معناداری داشتند (P<0.05)، اما تفاوت بین گروه‌ها و تعامل زمان × گروه معنادار نبود (P>0.05). به‌صورت توصیفی، گروه با جهت‌گیری ورزشی بالا افزایش بیشتری در اشتیاق هماهنگ و عملکرد، و گروه با جهت‌گیری پایین افزایش بیشتری در اشتیاق وسواسی نشان داد.<br />نتیجه گیری<br />نتایج نشان داد که در طول یک نیم‌سال تربیت بدنی، اشتیاق هماهنگ و عملکرد مهارتی دانشجویان بهبود یافت و این تغییرات بین سطوح مختلف جهت‌گیری ورزشی تفاوت معناداری نداشت. این یافته‌ها بر اهمیت بررسی تفاوت‌های فردی در کنار تجربه آموزشی مشترک در تبیین تغییرات اشتیاق و عملکرد ورزشی تأکید دارد.